برخی از خبرگزاریهای ایران؟ برخی یا خبرگزاری فارس؟ تفاوتی ماهوی بین این دو گزاره وجود دارد. وقتی برخی از خبرگزاری ها متنی را منتشر می کنند، این تصویر به خواننده القا می شود که نویسنده متنی را تهیه و در اختیار برخی خبرگزاریها قرار داده است. اما وقتی خبرگزاری معینی متنی را منتشر می کند، خواننده بلافاصله به منبع خبر نیز می اندیشد و اعتبار خبر را با منبع آن نیز می سنجد.

پرسش اساسی در مقابل رهبر جمهوری اسلامی اکنون این است: آیا به پرنسیپهای خود وفادار می ماند و ریسک شکست در میدان تقابل رویارو را می پذیرد و یا این که به این پرنسیپها پشت نموده و عطای تقابل رویارو را به ردای قدرت مطمئن می بخشد.

حوادث ماههای منتهی به انتخابات با آغاز تحریمهای مالی غرب و انسداد شریانهای مالی جمهوری اسلامی و متعاقب آن کاهش سرسام آور قیمت ریال در قبال ارزهای خارجی و نوسانات شدید و پردامنه در بازارهای مالی ایران، آخرین ضربات را باید بر کارآئی دولت احمدی نژاد وارد می کردند. نظام مسلط که به دلایل سیاسی از عدم کفایت احمدی نژاد صرفنظر کرده بود، اکنون باید او را تا نهایت ممکن تحقیر می کرد و دولت وی را از کار می انداخت.

در جامعه ای که امکان ایجاد گسست در نظم مسلط هنوز امکانی قابل تحقق است، در جامعه ای که ریشه هایش هنوز قابل تغییرند، چپ سوسیالیست به تغییر در سطح دل بسته است. انتخابات ریاست جمهوری دقیقا یکی از گره گاههای بروز همین تضادها و یکی از لحظات پیشروی به سمت تحقق همین امکان تاریخی است. همانطور که دوره های مختلف این انتخابات تا کنون به معنای پیمودن گام به گام مسیر تکوین دولت مدرن نیز بوده است.

اطلاعیه زیر از طرف کارگاه هنر و ادبیات کارگری در رابطه با پخش سرود سندیکا در جریان مصاحبه ای از رادیو همبستگی با منصور اسانلو صادر شده است

سطح تکامل بالای سرمایه داری در ایران و تمرکز سرمایه در دست بنگاههای عظیم اقتصادی، بازگشت به اقتصاد بستۀ دوران جنگ را عملا غیر ممکن کرده بود. در سطح جهانی باید رویکردهای جدیدی اتخاذ می شد که هم به نیازهای انباشت سرمایه پاسخ می داد و هم بقای کلیت نظام را تأمین می کرد. در حالی که در بخشهایی از بورژوازی ایران – چه در اپوزیسیون و چه در خود حاکمیت – گرایش به کوتاه آمدن در مقابل غرب تقویت می شد، در مقابل در بخشهای دیگر نیاز به تدوین استراتژی متفاوتی که بتواند نیاز ایران به بازارها و سرمایه های غرب را به حداقل کاهش دهد، به مرور شکل می گرفت.

در سوریه یک مبارز مسلمان بلژیکی جان خود را از دست داد. به گزارش روزنامه بلژیکی Het Nieuwsblad روز شنبه، سن پیدگئون Sean Pidgeon که 23 سال داشت اولین مجاهد (جهادی) از بلژیک بود که در یک کشور عربی کشته می‌ شود.

این تصور که سرمایه همواره مطابق با الگوی کلاسیک، آن، چنان که در کتاب "ثروت ملل" خوانده ایم، مبتنی بر رقابت کامل و بدون دخالت عوامل جانبی توسعه می یابد، ایده آل بخش های کوچک و متوسط بورژوازی است و با واقعیت آن طور که اتفاق می افتد تطابقی ندارد. بسیاری از تئوریسین های اقتصاد سرمایه داری همچون کینز یا جون رابینسون نشان داده اند که تئوری توسعه موزون سرمایه و رقابت کامل -بی ارتباط با دایره قدرت-  بیشتر از ذهن نظریه پردازانش بیرون آمده است

آقای نادر بکتاش، تک تیر انداز خانوادۀ مقدس کمونیسم کارگری، مطلب ما دربارۀ چاوز را بهانۀ مناسبی دیده است و جویای حال ما شده است. پیشاپیش از اظهار محبتشان تشکر میکنم. اما یک چیز را نمی شود نادیده گذاشت.

چاوز قبل از هر چیز پدیده ای بود که در قالب هیچ کلیشه ای نمی گنجید. او مصداق بارز این گفتار مورد علاقۀ لنین از گوته بود که «تئوری، دوست من خاکستری است. سبز، درخت جاودان زندگی است». چاوز در هیچ کلیشه ای نمی گنجید. او پدیده ای بود که از دل زندگی سر برآورده بود و تمام معیارهای شناخته شدۀ تا زمان پیدایش خویش را بر هم ریخت.

تااینجا بر خلاف "چپ بورژوا"، اما کارگران پیشروی سندیکای واحد به زیر پرچمی که اسانلو برافراشته نرفته اند و در مرز بندی با اسانلو تعلق وآگاهی خودشان را نشان داده اند. اما سکوت "اتحادیه آزاد کارگران ایران" در این ماجرا با توجه به روابط نزدیک آنان با اسانلو و تشکر او در اواخر مصاحبه اش از "اتحادیه آزاد" سمت حرکت "اتحادیه آزاد" را  بسمت پروژه سبز اسانلو نشان می دهد.

مارکس زمانی که روند گذر از یک رادیکال نظری به یک رادیکال سیاسی  ---که از کارگرانی نظیر وایتلینگ پیراهن دوز آموخته بود ---  را طی کرده بود، در مورد سانسور سازمانهای سیاسی، دولتی و حکومتی چنین نوشت: "قوانینی که ملاک اصلی خود را نه اعمال به معنای دقیق کلمه بلکه اعتقاد شخصی فرد عمل کننده قرار میدهند، چیزی جز جواز ایجابی بی قانونی نیستند".

زوال و تجزیۀ چپ انقلابی دهۀ پنجاه ایران همراه با تغییرات پایه ای در توازن قوای سیاسی – ایدئولوژیک در ایران به زیان ایده ها و آرمانهای سوسیالیستی و به نفع فرهنگ و ایدئولوژی بورژوائی و رشد روزافزون نقش رسانه های عمومی و اینترنت در شکل دهی به آنچه "افکار عمومی" خوانده می شود – و در واقع بازتاب لحظه ای از ایدئولوژی طبقۀ حاکم است -، در ایران نیز به شکلگیری همان شبکه هایی منجر شده است که تامینو در نوشته اش تحت عنوان شبکه های چپ مورد انتقاد قرار می دهد.

تاکید و تمرکز بر برابری فرهنگی به جای برابری اقتصادی، دلیلِ اصلیِ رواجِ این اندیشه ها در صنعت فرهنگ- از آکادمی (جیمسون  ، هاروی  ، باتلر،) گرفته تا سیاستمداران روزمره (مایکل همینگتون  ، رالف ندر   جسی جکسون  ،…) تا سایرین است. از نظرِ همۀ اینها، بنای سرمایه داری بر ماندن است و بهترین کاری که می تواند انجام شود، این است که بیدادِ آن تحمل پذیرتر و انسانی تر گردد. این انسانی کردنِ سرمایه داری ( نه ریشه کن کردنِ آن )، یگانه هدفِ همۀ چپ های معاصر تحت عناوینِ مختلفی مانند مارکسیسم، فمینیسم، ضدیت با نژادگرایی، و سایرعناوین دیگر است.

اما قاضی کل جمهوری اسلامی و شرف؟ نظامی که فرایض و مناسک مذهبی اش را به فروش می رساند، سفر حج را می فروشد، با خمس و زکات بهشت را می فروشد، چگونه می خواهد شرف را به فروش نرساند؟ شرف ارزانترین متاع در بازار این نظام است و قاضی القضات داروغۀ این بازار.