زیر چتر حمایت هوائی ناتو، اقلیم به گلخانه ای محفوظ برای پرورش انواع باکتری هائی بدل گردید که سرمایه داری گندیدۀ جهانی با خود به ارمغان آورده بود. کردستان عراق یکسره به بازار مکاره ای تبدیل شده بود که در آن انواع و اقسام اجناس بنجل سرمایه داری پسین معاصر به وفور یافت می شد. بیش و پیش از همه وجدان و شرف و آرمان بود که در این بازار چوب حراج می خورد.

ترامپ کلید توضیح شکاف در چپ است. ترامپ و در کنار آن شکل گیری جریاناتی مشابه درکشورهای متحد آمریکا به منزله به لرزه در آمدن زمین زیر پای لیبرال دموکراسی است. پایان چند دهه تسلط بی چون و چرای لیبرالیسم و نئولیبرال ها و حتی نئوکان هاست. چسبی که تمام اردوی لیبرالها، از چپ رادیکال و آنارشیست تا لیبرال کانتی را به هم متصل کرده بود، امروز وا رفته است

بازتاب اجتماعی جریان کمونیسم کارگری در میان جوانان دوران آقای گرایلو حاصل انطباق افقها و چشم اندازهای آن جریان با زندگی نسل جوانی بود که بر متن جهان پسا جنگ سردی و در بطن همان "پهنه ي تمام نشدنیِ تجزیه و تلاشیِ لاشه هاي سوسیالیسم" و بر ویرانه های سرکوب خونین دهه سیاه شصت، نکوهش خلق و توده را فرا گرفته بود و فردیت و آزادی بیقید و شرط فردی را اصل و اساس کمونیسم می دانست و به این نتیجه رسیده بود که "اساس سوسیالیسم انسان است".

بین دو مصاحبه 9 روز فاصله است. 9 روزی که پید را تکان داد. در میانۀ این 9 روز بود که مهم ترین دستاورد کردی منطقۀ خاورمیانه با زلزلۀ کرکوک دود شد و به هوا رفت

در رفراندم استقلال کردستان وضع کاملا تغییر کرد. مبلغ جایزه لاتاری آن بقدری اشتها آور بود که این بار ریسک در "خانه" ماندن جایز نبود. اگر در اعتراضات ۸۸ ح ک ک قصد "انقلاب سواری " داشت، خط رسمی در سال ۲۰۱۷ در کردستان به همان نتیجه رسید

بدون طرد همۀ مزدوران و خودفروختگانی که اکنون به کاسه های داغتر از آش کردایتی تبدیل شده اند و در ادبیات خویش بر طبل تسلیح توده ای و جنگ با "اسلام سیاسی" و "حشدالشعبی" می کوبند، صحبتی از تقویت و پیشبرد سیاست کمونیستی نمی تواند در میان باشد.

تندیس باشکوه چه گوارا، آن قاتل شروری که در "لا هیگوئرا"ی بولیوی به دست سربازان دمکراسی بدون محاکمه اعدام شد در همان دهکده نشان می دهد که فقط این قلم به دستان نیستند که بین "اعدام" و "اعدام" تفاوت قائلند. تودۀ مردم زحمتکش نیز به همان اندازه از قدرت تشخیص برخوردارند که فرق بین "اعدام" و "اعدام" را تشخیص دهند

سرانجام با عروج کومه له در کردستان، اکنون خلقی یافت شده بود که می توانست جای خالی خلق ترک را در جهان بینی و پراتیک چپ سوسیالیست پر کند. "بیژی کوردستان" و "کس نه له کورد موردوا، کورد زنده وا"، جای یاشاسین آذربایجان و حماسۀ کوراوغلی را می گرفت. اکنون این خلق کرد بود که در میان خلقهای برابر از موقعیتی برابرتر برخوردار شده بود

خیل روانشناسان و روانکاوان سراغ پروندۀ استیو پدوک خواهند رفت. اما چه چیز گویا تر از سودآوری شرکتهای مزبور در نتیجۀ این جنایت وضعیت بیمار جامعۀ آمریکا را به نمایش می گذارد؟ بیماری پدوک انعکاس روان پریشان جامعه ای بیمار است. جامعه ای که سعادت بخشی از آن به قیمت نکبت بخش بزرگتری از آن به دست می آید.

اعلام رفراندوم در کردستان عراق در عین حال اعلام رسمی انحطاط جنبشی است که زمانی در خاورمیانه به نام "جنبش خلق کرد" معروف شده بود و در تمام تاریخ نیمۀ دوم قرن بیستم در اتحاد با پیشروترین و عدالتخواهانه ترین جنبشهای منطقه قرار داشت. اکنون این جنبش نه فقط در عراق، بلکه در سوریه و ایران و ترکیه نیز از هر گونه مضمون آرمانخواهانه و حق طلبانه تهی شده و به ابزار باجگیری در دست محافل و مراکز ارتجاعی نوکیسه های ثروت اندوز کرد بدل شده است