ما تا مرگ چاویست باقی خواهیم ماند. اگر مادورو دستور دهد، برای یک ونزوئلای آزاد لباس یک سرباز خواهم پوشید

به نظر ما راه پیشروی شما در این دوگانۀ باطل "دولتی یا خصوصی" نیست. طرح هر کدام از این دو آلترناتیو عملا معنائی جز تبدیل نمودن جنبش بر حق اعتراضی شما به دنبالچه ای از جریانات اصلی طبقۀ حاکم نخواهد بود... راه دیگری نیز موجود است. راهی که تسلط افکار و ایدئولوژی بورژوازی مانع از اندیشیدن به آن است اما با اندکی جسارت طبقاتی می توان به سادگی آن را برگزید: واگذاری شرکت به کارگران

اساس انتقاد کمونیستی به رژیم چنج نه جنگ و خونریزی است و نه حتی تخریب ساختارهای اجتماعی به خودی خود. همۀ این فجایع در جریان یک انقلاب نیز می توانند واقع شوند. آنچه مبنای سیاست کمونیستی را در این زمینه تعیین می کند و شاخص تعیین کنندۀ مخالفت و یا حتی در مواردی موافقت با رژیم چنج است، مثل همۀ عرصه های دیگر سیاست، فقط و فقط در یک چیز خلاصه می شود: تأثیر واقعه بر انکشاف مبارزه طبقاتی و باز یا بسته شدن چشم اندازهای انقلاب اجتماعی.

تولید ثروت بدون کار کارگر خواب وخیالی است که مبلغین قلم بدست بورژوازی به آن مشغولند. تزهای دهه 80 کامپیوتریست ها را فراموش نکرده ایم. آن واقعیتی که از انظار عموم به عمد پنهان نگه داشته می شود این است که بارآوری کار و رشد تکنولوژی از زمان استقرار سرمایه داری تا به امروز ادامه داشته و در هیچ زمانی نقش کار زنده در تولید ارزش و نقش کارگر (نیروی کار کالایی شده) در تولید ارزش اضافی (انباشت) نه تنها قابل حذف نبوده، بلکه بیشتر هم شده است

ملاله دولت چین را محکوم کرد. ملاله گفت که وی هر دولتی را که آزادی مردم را انکار می کند محکوم می کند. او امیدوار است که مردم از لیو درس بگیرند و برای مبارزه با آزادی، حقوق مردم و برابری با یکدیگر متحد شوند. به روباه گفتند شاهدت کیست، گفت دمبم

."....."ما باید شرایط معیشتی برای مردم و جوانان عزیزمان فراهم کنیم تا بتوانند زندگی با کرامتی داشته باشند." ... همین حرف ها بود که لج کسی مثل اکبر گنجی را درآورد و به ایشان لقب "آیت الله قتل عام" داد. وگرنه آقای گنجی نه تنها مشکلی با قتل عام ها نداشت، بلکه از سالها پیش کمپین راه انداخته بود که "ببخشیم و فراموش کنیم".

ژئوپلیتیک و انقلاب: گفتاری پیرامون چشم اندازهای استراتژیک و امکانات بازیگران تحولات خاورمیانه

فرانسیس فوکویاما، مبشر پایان تاریخ و ابدیت نظم لیبرالی، سالیانی پیش و در اوج پیشرویهای قساوتمندانه داعش با خونسردی تمام عنوان کرده بود که با تمام قساوتی که داعش ار خود نشان می دهد غرب نباید فراموش کند که چالش اصلی نه داعش، بلکه روسیه است

شرکت در اجلاس سازمان جهانی کار اکنون سیاستی است مسلط بر جنبش کارگری. اما تسلط این سیاست خود بازتابی است از تسلط سیاست طبقاتی معطوف به وفاق اجتماعی که با برجسته کردن مطالبات انتگرال و به فراموشی سپردن امر انقلاب اجتماعی مشخص می شود. منتقدین این سیاست نمی توانند به روشهای مبارزه منتقد باشند و در اهداف آن شریک

خانم احمد به روشن کردن این موضوع نیز نپرداخت که نقش عربستان در ایجاد پلورالیسم در سوریه به طور مشخص چه خواهد بود و روژآوا چه انتظاراتی از عربستان دارد. برخی از ناظران معتقدند که احتمالا عربستان می تواند با احداث مساجد دمکراتیک مناسب در روژآوا در تعلیم پلورالیسم به مردم این منطقه یاری برساند.