سخنرانی، گفتگو و پرسش و پاسخ درباره نئو توده ایسم

مصاحبه رادیو برابری با جعفر عظیم زاده درزمینه انتشار منشور مطالبات حداقلی کارگران به مناسبت 31 مین سالگرد انقلاب بهمن

خوب بود که این بار سوار پیکان شده بودی. توصیه میکنم بار دیگر سوار اتوبوس واحد شوی. پایین‌تر خواهم گفت چرا.

نامه ات حاوی خیلی حرفهاست که نمی‌شود به همه‌اش پرداخت. به بخشی از آن‌ها خواهم پرداخت. نه مثل تو که از پاسخ قبلی من سؤال درآوردی که در مقابل سؤال من قرار بدهی. این بار هم نامه ات و پاسخ خودم را علنی خواهم کرد. اما این بار آخری است که این کار را می کنم.

فایل صوتی 

استراتژی کمونیستی، جنبش کارگری و چپ جامعه   

بحثی درباره تقابل هژمونیک و چشم انداز مبارزه کمونیستی

توضیح: یادداشت حاضر پاسخی است به نامه یک دوستدار منصور حکمت که از طریق سایت امید به دستم رسیده است و ضمیمه مطلب حاضر است. توضیح این که پاراگرافهای اول متن که من آنرا بولد کرده‌ام از منصور حکمت نقل شده‌اند که در جریان مباحث درونی حزب کمونیست کارگری در آوریل سال 1998 در نقد نظرات من نوشته بود.

برای زندانیان سیاسی که شکار یک نظام کهنهٔ بودند، ما نه در آرزوی عفو بودیم و نه در پی‌ بخشش و بزرگواری. ما حق آزادی و ابراز وجود و انقلاب را برای صدها انسان شجاع و وفاداری (معتقد) طلب کردیم که در زندان‌ها و بازداشتگاه‌ها (قلعه ها) فریاد و ضجّه برمی‌ کشند زیرا که تحت دیکتاتوری مجرمان امپریالیست سابق، از برای مردم، صلح و سوسیالیسم جنگیده بودند.

دور جدید مباحثه پیرامون لنین و لنینیسم را که با درج مقاله‌ای در سایت وابسته به حزب کمونیست کارگری آغاز شده است، باید سر آغاز تحولی دانست که پایان رسمی چپ 57 ای را رقم خواهد زد. چپی که امروز در فراکسیونهای مختلف حزبی و با عناوین متعدد ادامه حیات می‌دهد، از نظر تاریخی البته ادامه چپ 57 است، مشخصات اصلی سیاسی و ایدئولوژیک آن اما تنها در سطح ظاهر به چپ انقلابی دهه پنجاه شباهت دارد.

بازاریان تهران قیام کردند. حجره ها و تیمچه ها برای چند روزی با قدرت تمام نبض «اعتراضات اجتماعی» را به دست گرفتند تا جوانه های امیدی دوباره در پیاده نظام سرخورده سبز زنده شود. افسوس که این اعتصاب تداوم نیافت تا «جنبش اعتراضی» یک بار دیگر بتواند نفسی تازه کند.

هنوز چند ساعتی از انتشار یادداشت کوتاه «این بدعت چیست؟» نگذشته بود که پاسخی از جانب «یکی از دوستان محمود صالحی» منتشر شد تحت عنوان «بدعتی در کار نیست! پاسخی به جنجال خواهی بهمن شفیق». این یادداشت البته امضاء شخص خاصی را ندارد و شاید همین بهتر هم باشد. در حقیقت این پاسخ را می‌توان پاسخ «خانواده و دوستان صالحی» تلقی کرد که متن مورد مشاجره فراخوان کمک به صالحی را متشر کرده‌اند.

صدور و انتشار بیانیه ای تحت عنوان « برای نجات جان محمود صالحی بشتابیم » از جانب خانواده و دوستان محمود صالحی، بیش از آنکه وخامت وضع جسمی صالحی را نشان دهد، بیانگر وخامت وضعیت چپی است که همه قطب نماهایش را از دست داده است. موضوع بیانیه کمک به یکی از «رهبران سرشناس طبقه کارگر ایران» برای غلبه بر بیماری ای است که جان وی را به خطر انداخته است.

تا همین‌جا هم جنبش پساانتخاباتی در عرصه‌ی ادبیات سیاسی چپ چه شگفتی‌ها که نیافریده است. این جنبش در سطح چپ، گاهی با انقلاب 1905 و 1917 در روسیه مقایسه شده و گاهی هم لباس خود را به‌تن انقلاب 1848 فرانسه کرده است. بخش وسیعی از چپ برای توجیه تعلق خاطر حود به جنبش پسا انتخاباتی از هیچ کوششی دریغ نکرد و مایه گذاشتن از انقلابات دوران آغازین سرمایه داری هم یک پای این کوششها بود.

یورش کماندوهای اسرائیل به کاروان حامل کمکهای انسانی به غزه را بدون تردید باید در شمار قساوتمندانه ترین موارد نقض حقوق بین‌المللی و قوانین جنگی پس از پایان جنگ دوم جهانی به حساب آورد. این یورشی آشکار و علنی بود در آبهای بین‌المللی به کاروانی متشکل از غیر نظامیان و حامل کمکهای انسانی به مردمی که بیش از سه سال است در محاصره کامل به سر می برند.

"شعار ما خطاب به دشمن اين است: شست ها در تخم چشم ها و زانوها بر سينه."

فقدان تئوري و نداشتن پلتفرم سياسي، شفاف نبودن استراتژي كلان و مبهم بودن تحليل از شرايط روز مي تواند هر جريان انقلابي را با خطر نابودي همراه سازد.

یاد فرزاد کمانگر، این قلب طپنده زحمتکشان، آموزگار شریف و دوست داشتنی کودکان، فرزند طبقه کارگر ایران را گرامی می داریم.

سایت امید

با توجه به بحث‌هايى كه در خصوص ويژگي‌هاى حقوق كار‌ وجود دارد، در تعريف حقوق كار حقوقدانان كشورهاى صنعتى اين رشته از حقوق را آشكارا عرصه‌ى دخالت و تأثير عوامل مختلف اقتصادي، سياسي، دينى ،‌ايدئولوژيك و اجتماعى می دانند.