هنوز معلوم نیست واکنش چین و روسیه به این ائتلاف نیرومند جهانی چه خواهد بود و آیا این ائتلاف گسترده از این تعداد دولتهای قدرتمند به ائتلافی تاریخی در جلوگیری از قدرت استبداد آسیائی و تأمین و تضمین آزادی در سرتاسر جهان به زیر پرچم ایالات متحده خواهد شد یا نه. وجود کشورهائی از قبیل میکرونزی و سائوما و سائوتوم و تونگا این احتمال را قطعا تقویت می کند.
جبهه اوکراین، اروپای درمانده، آمریکای دهان چاک و خطر جنگی مهیب: لحظه رویارویی با واقعیات سخت و دردناک زمینی برای سروران تاکنونی جهان
نبرد در قفقاز و اوکراین به کدام سو می رود؟ چه چیز در انتظار قدرتهای منطقه ای و جهانی است؟ ظرفیتها و امکانات بازیگران اصلی صحنه نمایش کدامند؟ با کدام استراتژی ها و کدام ائتلافها؟
از چالشهای به جا مانده از دوران پیشین تا چالشهای جهان معاصر، از مسئله زنان و مسئله ملی تا مسئله محیط زیست و بحران کرونا و تکنولوژیهای مدرن رمزارزها، از مسئله امپریالیسم تا توسعه سرمایه داری در ایران؛ پرسشهای گرهی جهان معاصر کدامند؟ کدام مصافها بر سر راه تکوین یک صف کمونیستی مؤثر و قدرتمند قرار دارند؟ کنفرانس سوم تدارک کمونیستی کدام وظایف را باید پیش روی خود قرار دهد؟
اکتبر یک انقلاب ساده نبود، حتی یک انقلاب فقط بزرگ نبود. امروز و بعد از سه دهه سلطه قاهره سرمایه داری بر سرتاسر جهان بهتر آشکار می گردد که اکتبر آغاز برش قطعی بشر با دوران بربریت خویش، با دوران پیشا تاریخش بود. اکتبر نقطه آغاز تاریخ واقعی بشر بود و این نیز باقی خواهد ماند. رهائی بشر از نقطه ای تداوم خواهد یافت که اکتبر در آن به پایان رسید.
آدام اسمیت معتقد بود دست نامرئی بازار همه چیز را بهینه می کند. اما کدام دست نامرئی این رسانه ها را اینگونه "بهینه" می کند؟
از تکانه های عمیق ژئوپلیتیک و افول و عروج قدرتها و مرزهای لرزان جنگ و صلح
در قضیه افغانستان مسأله ایجاد یک مرکزیت از سوی طالبان و در مقابل، "فقدان مرکزیت" نیست. چنین فقدان مرکزیتی یعنی جنگ داخلی ای خونین و چه بسا خونین تر از سوریه. بله این فاجعه ای خواهد بود به مراتب هولناک تر از قدرتگیری طالبان. آن اپوزیسیون امرالله صالح و احمد مسعود هم اگر قادر به کاری باشند، آن کار نه ایجاد یک افغانستان فدراتیو بلکه زدن جرقه یک چنین جنگ خونینی خواهد بود.
آنها منتقد بیعدالتیها و نابرابری های اجتماعی و جنگ طلبی ها و توسعه طلبی های امپریالیستی اند. اما آنها با توهماتشان نه تنها به مبارزه با این پدیده ها یاری نمی رسانند، بلکه فضا را مه آلود کرده و مانع شناخت حقایق می شوند. توهمات آنان زیانبارند چرا که از احزابی جنگ طلب که دست بر قضا برای هدایت ماشین دولتی یک قدرت امپریالیستی خیز برداشته اند انتظار گام برداشتن در جهت سیاستهائی صلح آمیز را به میان می کشند.
گفتاری در زمینه ابعاد تاریخی تحول جاری در افغانستان، افول آمریکا یا افول غرب و سرنوشت جهان سرمایه داری پس از پایان سرکردگی غرب.
