آیا طبقه کارگر می تواند به قدرت سیاسی بیندیشد؟ آیا در شرایط کنونی چشم اندازی برای پیدایش زمینه های وقوع انقلاب اجتماعی و تسخیر قدرت سیاسی از سوی طبقه کارگر هست؟ گفتاری در مطلوبیت و ضرورت استراتژی معطوف به انقلاب اجتماعی و برنامه پرولتاریائی
بدبختی اصلی این اپوزیسیون هم در همین است. آنها کسی را در مرکز آرایش سیاسی خود و به عنوان سمبل این ائتلاف یا "اتحاد" قرار داده اند که خود بیان کامل و رسائی از تناقضات است.... او به مثابه شاهزاده وارث سلطنتی است که تمرکز قدرت و مبارزه با واگرائی پیرامونی قلمرو کشوری از اصلی ترین شاخصهای آن را تشکیل می داد.... اما این سمبل باقی مانده از آن نظم سالهاست که وظیفه ای دیگر بر عهده گرفته است و آن هم به فروش رساندن خرده خرده آن میراث است.
حقیقتا معلوم نیست که چرا رهبر جمهوری اسلامی ایران در مقابل تلاش اصلاح طلبان در جهت تبدیل ولایت فقیه به نظامی مشابه سلطنت فرمایشی انگلستان مقاومت می کند.
انسان باید چشم خود را بر تحولات بسته باشد که این همه «مقاومتِ بورژوایی» در برابر امپریالیسم آمریکا را نبیند. چین و روسیه «مقاومتِ بورژوایی» نیستند؟ ایران و سوریه «مقاومتِ بورژوایی» نیستند؟ حتی سرکشی های گاه و بیگاه امثال ترکیه و آلمان در برابر اوامر ارباب «مقاومتِ بورژوایی» نیستند؟ همه اینها مقاومتند و حقیقتا هم مقاومتند. اینها می توانند کل آن امپراطوری را به سقوط بکشانند و دارند می کشند.
با زیباکلام پدیده ای منحصر به فرد پا به وجود می گذاشت، یک پیشرو، یک پیشگام در سفله گری و شارلاتانیسم. امتزاجی از لیبرالیسم و سلبریتیسم. او نیاز نداشت به عنوان لیبرال دنبال سلبریتی راه بیفتد ...و نیازی هم نداشت به عنوان یک سلبریتی دنباله رو یک لیبرال شود. او وحدت هر دوی آنان بود، و آن هم وحدت پلشت ترین وجوه هر دوی آنان.
تا اینجا، کارگران هفت تپه کاری کردند کارستان. خلع ید از یک مالک خصوصی در کشوری که محافظت از مالکیت خصوصی در آن حتی دقیق تر، قاطع تر و موشکافانه تر از کشورهای مهد سرمایه داری است، کاری است سترگ.
یقینا آمریکا چنین نخواهد کرد. این آمریکا چنین نخواهد کرد. برعکس، تازه کسانی را در مصدر امور قرار داده است که تلافی 4 سال "کم کاری" آن دیوانه ای را جبران کنند که از کاخ سفید رفته است.
اینها البته تنها بخشی از ایده هائی اند که در آمریکای امروز در حال ظهورند. یا بهتر بگوئیم، بیشتر به چشم می خورند. خروج ترامپ از قدرت مانع رشد این ایده ها نخواهد بود، به آنها دامن خواهد زد. دیگر حتی ترامپی هم نیست که بخشی از جامعه را با وعده کاذب خشک کردن باتلاق مسخ کند.
نفس تازه کن ای جهان ستمدیده. آن کس که پا بر گلو می نهاد خود به نفس زدن افتاده است.
این عملیات های بسیار مرگبار سیا برچسب کودتا نمی خورند اما نمایش جنجالی دلقکها و بازیگران که این هفته در واشنگتن دیسی واقع شد یک کودتا است. چیزی که تنها به این دلیل ممکن است که آنها هیچگاه به مردم نگفتند که یک کودتا چیست. تنها در چنین صورتی است که می توانید به آنها بباورانید که یک مشت دیوانه با کلاه رعب انگیز وایکینگی در حال براندازی دولت اند.
