کدام یک از آنان محق ترند که نظام را به عنوان مسئول وضعیت امروز خویش بر صندلی اتهام بنشانند؟ ... صاحب فروشگاه یا مشتری موبایل پاساژ علاءالدین که همه دستگاه قانونگذاری و قضائی نظام برای خدمت رسانی به او در انجام معاملات ردیف شده اند یا کارگری که کل نظام قانونگذاری و قضائی و اداری فقط یک هدف را تعقیب می کنند و آن خاموش کردن صدای اعتراض وی است در برابر اجحافات کارفرما؟
وقتی یک اعتصاب شکن در امتداد خیابان می رود، آدمها به او پشت می کنند، ملائکه در آسمان گریه می کنند و حتی شیطان هم دروازه های جهنم را می بندد تا او را به جهنم راه ندهد.
گفتاری در زمینه آرایش درون حاکمیت پس از انتخابات ریاست جمهوری.
چرا جمهوری اسلامی کمتر از سه هفته قبل از روی کار آمدن دولت جدید قصد ربودن مسیح علینژاد، آن هم در پروژه ای به شدت با ریسک بالا و از درون خاک آمریکا، را کرده است؟ حقیقتا مصی اینقدر برای جمهوری اسلامی خطرناک است؟ یا اپوزیسیون برانداز به چنان درجه ای از قدرت رسیده است که لازم است رژیم حتما و به هر قیمتی در لحظه کنونی زهر چشمی از آن بگیرد؟
به آمارها نگاه کنید. همین نسبت را در مقایسه بین کوبا و اکوادور و – این مهم تر از همه است – ایالات متحده آمریکا می بینید. میزان مرگ و میر ناشی از کرونا در کوبا 15 برابر کمتر از این کشورهاست. دهان ژورنالیستهای دروغ پردازی را باید با سرب داغ پر کرد که با وارونه جلوه دادن حقایق، مقدمات جنایتی توده ای علیه مردم کوبا را فراهم می کنند.
به عنوان انسانی اندیشنده و حساس یا به نظم مسلط بر جهان امروز معترضیم و خواهان دگرگونی آنیم و یا نه. اگر هستیم، آنگاه دیگر نیازی حتی به اندیشیدن به این که "کار کمونیستی علی العموم" چیست نخواهیم داشت. "کار کمونیستی علی العموم" شکل وجودی زندگی ما خواهد بود و نه فعالیتی عَرَضی که نیازی به تبیین نظری داشته باشد. و اگر به نظم مسلط جهانی – و نه این یا آن جنبه از آن- معترض نیستیم، آنگاه دیگر هیچ درجه از تلاش برای تبیین "کار کمونیستی علی العموم" هم فایده ای نخواهد داشت.
هزیمت آمریکائیان و ناتوئیان از این کشور و پیشروی های برق آسای طالبان، برای اینان فقط یک کابوس است. نه از این رو که طالبان بغایت ارتجاعی اند. اغلب اینان همانهائی اند که با پیشرویهای القاعده و داعش به مراتب ارتجاعی تر در سوریه و عراق هلهله می کردند و پایان کار اسد دیکتاتور و متعاقب آن جمهوری اسلامی را نوید می دادند.
نه، این قدرت نمی تواند ترسناک ترین دشمن بشریت در تاریخ باشد. برعکس، آمریکای امروز بیشتر به تمثیل مائو تسه دون شبیه است که زمانی آن را به "ببر کاغذی" تشبیه نموده بود.
گفتاری در زمینه امکانات و محدودیتهای رئیس جمهور منتخب دولت سیزدهم در سازمان دادن یک دستگاه دولتی مؤثر، باقی ماندن تضادهای پیشین و انتقال جنگ قدرت به سطوحی دیگر.
گفتاری در باب انتخابات دور سیزدهم ریاست جمهوری، حذف کاندیداها توسط شورای نگهبان و مضمون تاریخی تحولات کنونی
