اگر برای لحظاتی خود را از قید و بندهای این نظم وارونه ی سرمایه دارانه برهانیم، دقیقتر میتوان آنها را قضاوت کرد. از انگلهایی صحبت میکنیم که در همه جا پخش و مدام در حال تکثیرند. جامعه مدنی مریض با امیال و غرائزی حیوانی که با شکستشان در بلوای اخیر، جهشی در نوع ابتذالشان حادث گردید. جهشی که از وقاحت و بی شرمیشان به شکلی چندش آور پرده درید. دلالی املاک و ماشین، خرید و فروش ارز، بورس بازی و قمار و شیادی های قانونی پیشه میکنند. کارشان مکیدن خون انسانهای زحمت کش و کارگر است.

مشاهداتی درباره روندهای پایه ای تکوین بحران بانکی کنونی در آمریکا و اروپا، تمایزات آن با بحران مالی سالهای 2008-2009، مبارزه درون طبقه حاکمه بر سر آرایش آتی بازسازی سرمایه داری در غرب، تحول به سوی اقتصاد جنگی

نشریات انگلیسی در برابر نقض ظالمانه ی معاهده که هر روزه توسط خارجیان ساکن چین و تحت حمایت بریتانیا صورت می گیرد چقدر ساکت اند! ما چیزی راجع به ممنوعیت تجارت تریاک که هر ساله خزانه داری بریتانیا به بهای نابودی زندگی و اخلاق انسانی از آن تغذیه می کند، نمی شنویم. ما چیزی راجع به رشوه خواری مداوم مقامات دون پایه، که به واسطه ی آن درامد واقعی دولت چین حاصل از ورودی و خروجی کالاها، به تاراج می رود، نمی شنویم. ما چیزی راجع به ستم هایی که "حتی تا سرحد مرگ" در حق مهاجران فریب خورده و اسیری شد که برای شرایطی بدتر از برده داری به سواحل پرو و برده داران کوبا فروخته شدند، نمی شنویم.

من با نظرِ تو مبنی بر فریبکاری و سوءِ استفادهً لیبرالیسمِ "همیشه فریبکارِغرب " موافقم، و تأکید می کنم که طرحِ مطالبهً آزادی هایِ دمکراتیک (تازه اگر صادقانه هم باشد) نباید در برابرِ انبوهِ مطالباتِ مهم ترِ طبقاتیِ زحمتکشان قرار بگیرد و مبارزاتِ شان را به انحراف بکشد. آزادی ها و مطالباتِ دمکراتیک باید تابعی از مبارزهً طبقاتیِ کارگران باشد.

این تصاویر وارونه ای از تصاویر چهل سال قبل هستند که بسیاری از ما تصاویر تلویزیونی رقت‌انگیز روسهای تحت سیادت رژیم کمونیستی را می‌دیدیم که برای مواد غذائی اولیه مثل تخم مرغ و نان صف می بستند. حالا نوبت انگلستان است که متحمل رنج شود.  سوپرمارکتهای اینجا دارند گوجه و خیار و فلفل و کاهور را جیره بندی می‌کنند

ناتو در سراشیبی سقوط، زوال سریع السیر حیرت انگیز امپراطوری طلایه دار نظم سرمایه داری در غرب و باز شدن افقهای مبارزه طبقاتی، شانس تاریخی تازه ای برای عروج کمونیسم در ایران

در اواسط بلوای ژن ژیان ئازادی دولت به ظاهر انقلابی بزرگترین خصوصی سازی تاریخ سرمایه داری ایران را رقم زد، واگذاری کارآمدترین بخش صنعت ایران (پتروشیمی خلیج فارس) به بخش خصوصی پیامی جز شلیک به شریان حیات طبقه کارگر در دل خود ندارد. این بخش از بورژوازی نه‌تنها همان راه دولت های ماقبل خود را رفته بلکه به شکل کاملا بی پروایی اقدام به اجرای خصوصی سازی با برچسب فریب «مولدسازی» کرده و تسلط تام و تمام بورژوازی بر طبقه کارگر را در دستور کار خود قرار داده است.

- "آره ولی دلم به حال خودمون سوخت. به همین آدمای تو قطار نگاه کن. شدیم مرده متحرک، قاچاقی زنده‌ایم. همه هم دنبال اینن که سود کنند. کسی به کسی رحم نمیکنه. نگاه کن دیگه، حتی سیاسی‌ها. موقع رای‌ و کوفت و زهرمار میان سراغ ما. ولی بعدش از قبلی بدترند. هیچکی نیست کمک کنه. الان این بچه‌ها رو نگاه کن، فکر میکنن سرشون روسری نباشه، لباسهای عجیب و غریب بپوشند کارِ خفنی میکنند. این چیزا مگه مشکل خونۀ منو حل میکنه؟! مگه مشکل دکتر رفتن رو حل میکنه؟! یه ویزیت ساده کلی پول میخواد دارو هم بدتر. خدا نکنه مریضی بدی داشته باشی. یا باید زندگیت رو بفروشی یا مستقیم بری تو قبر"

او درست می‌گوید که غرب دوز حمایت از اوکراین را به طور تدریجی بالا می‌برد تا با واکنش شدید روسیه مواجه نشود. اما این محصول یک استراتژی هوشمندانه نیست. سیر تحولات به خوبی نشان می‌دهند که این محصول در افتادن به یک ورطه استراتژیک است، درافتادن به موقعیتی که از آن دیگر نمی‌توان بیرون آمد. دقیقاً به همین دلیل هم این افزایش حمایت تدریجی نشانه فقدان استراتژی است، خود این باصطلاح استراتژی در حقیقت از سوی روسیه به غرب تحمیل شده است.

گفتاری در زمینه موقعیت کنونی کمونیسم در جهان امروز و در ایران؛ رابطه بین استراتژی، تاکتیک و سازماندهی؛ توانائی ها و ضعفهای اساس جریان کمونیستی؛ اهداف بلاواسطه و درازمدت و روشهای دستیابی به آنها