رفقای عزیز، کارگران اعتصابی هفت تپه،
پس از گذشت دو هفته از اعتصاب شما، نشانه های نگران کننده ای از تجدید فعالیت جریانی به چشم می خورد که مبارزات سالهای پیشین شما را به انحراف کشاند و آن را تبدیل به ابزاری در خدمت جدال بین اپوزیسیون ارتجاعی برانداز و بلندگوهای تبلیغاتی آن نمود و با کشیدن اعتصاب به ورطۀ رویاروئی کامل با کل نظام حاکم آن را ضربه پذیر کرد و باعث وارد آمدن شدیدترین ضربات به اعتصاب شما و ایجاد تفرقه در میان کارگران گردید. این تجدید فعالیت و خطری که از آن اعتصاب شما را تهدید می کند، ما را وا می دارد که به صراحت با شما سخن بگوئیم.
دو روز پس از غش و ریسه رفتن کانال مستقل کارگران هفت تپه برای بی بی سی و تقاضای گردانندگان این کانال برای بازنشر گزارشی از بی بی سی، این بار گردانندگان این کانال در پستی دیگر آشکارا در صدد برآمدند که اعتصاب شما را وارد همان مسیری کنند که حدود دو سال پیش مهم ترین عامل آسیب پذیری اعتصاب شما گردید. آنها در پستی که به ارسال گزارشات به این کانال اختصاص داشت نوشتند:
" از محل تجمع و اعتصاب فیلم بگیرید و مستقیما برای کانال بفرستید و همانجا از گوشی پاک کنید. ادمین های کانال به محض دریافت عکس و فیلم از شما، چت های شما را پاک میکنند تا اثری باقی نماند که چه کسی مطلب و عکس و فیلم ارسال کرده است.
در این روزها خودمان باید رسانه خودمان باشیم زیرا بخش عمده رسانه ها عملا با داعشی های اشغالگر همراهی میکنند. هر کارگر هفت تپه یک فعال کارگری مستقل و یک خبرنگار مستقل کارگری است که لازم است برای رساندن صدای اعتراضمان فعال تر باشد."
این زبانی آشناست. زبان براندازان ارتجاعی و سرنگونی طلبان خرده بورژوای نوچه آنان است. این زبان کارگران نیست. زبان کسانی است که میخواهند شما را به درگیری و رویاروئی کامل با کل نظام حکومتی بکشانند.
گردانندگان کانال مستقل کارگران هفت تپه در این نوشته نخست عادی ترین چیزی را که در شرایط کنونی به هیچ وجه حاوی بار امنیتی برای شما نیست، امنیتی جلوه می دهند و از شما می خواهند به گونه ای رفتار کنید که گویا خود دست به عملی خطرناک زده اید. اگر کانال مستقل کارگران هفت تپه حقیقتا کانالی مستقل است و سر آن به جائی بند نیست، چرا باید ارسال گزارش برای این کانال امری امنیتی تلقی شوید؟ آنچه شما و نمایندگان شما در طول مدت اعتصاب آشکارا و در مقابل دوربینها اظهار داشته اید امنیتی نبود اما ارسال یک گزارش و کلیپ به این کانال امنیتی است؟ این فقط در صورتی امکانپذیر است که خود این کانال شائبه امنیتی داشته باشد. و اگر چنین است، آنگاه نه فقط نباید جوانب امنیتی را در ارسال گزارش به آن رعایت کرد، بلکه اصولا ارسال گزارش به چنین کانالی اصلا مجاز نیست. در چنین حالتی لازم و ضروری است که به فوریت کانالی حقیقتا مستقل برای بازتاب نظرات، گزارشات و ایده های خود ایجاد کنید و این کانال را کنار بگذارید. اما اگر چنین نیست، اگر این کانال حقیقتا مستقل است، گردانندگان آن باید توضیح دهند که چرا ارسال گزارش به آن امنیتی است؟
حقیقت این است که با هر تعلقی که گردانندگان کانال مستقل کارگران هفت تپه داشته باشند، این کانالی است که رسما و یا حتی به طور تلویحی به عنوان نهادی وابسته به جریانات برانداز و سرنگونی طلب شناخته نمی شود و ارسال گزارش به آن فاقد هر گونه بار امنیتی است. تا پیش از غش و ریسه برای بی بی سی، کانال مستقل اساسا به انعکاس اخبار و مباحثات و گزارشات اعتصاب شما می پرداخت. مبارزاتی که در حقانیت آنان کمترین تردیدی برای کسی وجود نداشت و ندارد. حتی نظام حاکم و ارگانهای مختلف حقوقی و سیاسی و انتظامی آن نیز در طی مدت اعتصاب کوچکترین نشانه ای از به زیر سؤال بردن حقانیت شما کارگران اعتصابی از خود بروز ندادند. به همان ترتیب تاکنون نشانه های آشکاری از قصد ارگانهای حکومتی برای امنیتی کردن و سرکوب اعتصاب در کار نبود. نه تنها این، بلکه در همین مدت سخنران های بسیاری از میان خود شما به صراحت اهداف اعتصاب را بر شمردند و هیچ ترس و واهمه ای از سرکوب نیز در میان نبود. علت آن البته نه در علاقه حاکمان به شما، بلکه در شرایط خاصی است که در توازن قوا به وجود آمده است و پائین تر بیشتر در این باره توضیح خواهیم داد.
بر این اساس، تا لحظه ای که گردانندگان کانال مستقل خود در چهارچوبهای عمومی شما اعتصاب کنندگان حرکت می کردند، هیچ جبنه امنیتی در ارسال گزارش به این کانال وجود نداشت که شما را در انجام چنین کاری به رعایت ضوابط امنیتی وادار کند. این خود گردانندگان کانال مستقل هستند که با ترک چهارچوبهای اعتصاب و قرار دادن آن بر بسترمبارزه ضد رژیمی در حال امنیتی کردن آن هستند. آنها قصد دارند مسیر اعتصاب را تغییر داده و آن را به سوی "نبرد نهائی علیه رژیم" بکشانند و این قصد آنان در عبارات بعدی نوشته اشان به روشنی آشکار می گردد.
آنها می نویسند: "در این روزها خودمان باید رسانه خودمان باشیم زیرا بخش عمده رسانه ها عملا با داعشی های اشغالگر همراهی میکنند". "داعشی های اشغالگر"؟ آیا شما حقیقتا ارگانها و نهادهای حقوقی و قضائی و انتظامی نظام حاکم را با این عنوان مخاطب قرار می دهید؟ آیا شما حقیقتا فکر می کنید که استاندار اصلاح طلب مرتجع خوزستان، این نوکر بورژوازی ایران، یک والی "داعش اشغالگر" در خوزستان است؟ او نوکر حقیری برای بورژوازی است، اما داعشی است؟ از این هم فراتر، آیا شما دادگاههای قوۀ قضائیه نظام حاکم را دادگاههای داعشی می خوانید؟ این که آن دادگاهها در حقیقت بیدادگاه طبقاتی بر علیه کارگرانند بر همگان روشنند. اما کدام دادگاه بورژوازی در کدام کشور است که در جدال بین کارگر و کارفرما بیطرف باشد و به زیان کارگران عمل نکند؟ در کدام دادگاه داعشی نماینده ای از کارگران می تواند به عنوان ناظر حضور یابد، سخنرانی کند و ادعانامه اش بر علیه کارفرما را با صدای بلند به گوش همگان برساند؟ اشتباه نشود، باز هم تکرار می کنیم، این از علاقه بیدادگاه های قوۀ قضائیه نظام به کارگران نیست، از توازن قوایی است که تغییر کرده است و بر متن همین توازن قوای تغییر یافته است که احکام شلاق و تعقیب حقوقی و زندان برای کارگران واحد و آذرآب و هفت تپه لغو و حکم تبرئه برای آنان صادر می شود.
ما پیشتر نیز گفتیم و اکنون باز هم تکرار می کنیم که کارگران امروز در مواجهه با نظام حکومتی در موقعیتی به مراتب مناسبتر قرار دارند. فقر و فاقه و فلاکت توده وسیع زحمتکشان مشروعیت کل نظام حاکم را مورد تردید جدی قرار داده است و نظام در مقابله با رقبا و دشمنان خارجی به شدت محتاج چنین مشروعیتی است. بدون این مشروعیت پایه های آن ویران خواهد شد و به همین دلیل نیز هست که امروز قوۀ قضائیه نظام در تلاش است که "رأفت اسلامی" نظام نسبت به کارگران را به نمایش بگذارد و نه قاطعیت سرکوب آن را. رویاروئی آشکار با کارگران امروز در حکم تیر خلاصی بر این مشروعیت است و این فرصتی است استثنائی برای شما کارگران که با استفاده از آن بتوانید امتیازاتی بزرگ به نفع خود به دست آورید.
گردانندگان کانال مستقل هفت تپه دقیقا دست اندر کار تخریب همین موقعیت مناسبند. آنها با عبارات "داعشی های اشغالگر" زمین بازی را عوض می کنند. آنها دقیقا واژگانی را به کار می گیرند که مختص ارتجاعیون الاحوازی و باندهای اوباش فرشگردی و مجاهدینی است. آنها با اطلاق "داعشی های اشغالگر" به دولت حاکم در حال تخریب زمینه های توافق با همان دولت هستند. نمی توان کسی را داعشی خطاب کرد و انتظار رسیدن به توافقی را با او داشت. و شما دقیقا به چنین توافقاتی نیاز دارید. نه فقط در عرصه دریافت منظم دستمزدهایتان، بلکه بیشتر از آن برای رسیدن به دستاورد بزرگ لغو مالکیت خصوصی بر شرکت و جایگزینی آن با هر بدیل دیگری که مد نظر شما باشد. خواه این بدیل "واگذاری شرکت به کارگران" باشد خواه بازگرداندن مالکیت به دولت یا هر بدیل دیگری. کسی که طرف مقابل را "داعشی اشغالگر" خطاب می کند، زمینه این توافق را از بین می برد. او بر علیه نماینده خود شما عمل می کند که در جریان دادگاه از همان "داعشی اشغالگر" خواستار خلع ید از اسدبیگی ها و رستمی ها و بازگرداندن وجوه اختلاسی به شرکت شد. چنین کسی دوست شما نیست، دشمنی است در لباس دوست.
تصادفی نیست که همزمان با این "رادیکالیزه" کردن اعتصاب همۀ آن شعارپردازی های دروغین "شورائی، شورائی" هم به یکباره کنار زده می شوند، گردهمائی های روزانه در مقابلا "سنگر" کنار گذاشته و جای خود را به مفاهیم مبهمی مانند "جمعی از کارگران هفت تپه از بخشهای مختلف" می دهند. "سنگر" برای اعتصاب شما فقط محلی برای نشان دادن اعتراض نبود. سنگر محل شور و مشورت جمعی شما نیز بود. دقیقا همان مکانیسمی که شما می توانستید و می توانید در آنجا به شور و مشورت جمعی بپردازید و اعتصابتان را با خرد جمعی هدایت کنید. تصمیم بگیرید یک روز در مقابل فرمانداری تجمع کنید و یک روز در نقطه معینی دیگر. اکنون این مکانیسم تصمیم گیری نیز جای خود را به دستورالعمل عنوان مبهم "جمعی از کارگران هفت تپه از بخشهای مختلف" می دهد که خیلی راحت اعلام می کنند "از فردا لازم نیست همکاران در درون شرکت یا جای دیگری تجمع کنند بلکه مستقیما مقابل فرمانداری تجمع خواهیم کرد". آیا این معنائی غیر از خواهد داشت که از فردا لازم نیست همکاران در تصمیم گیری جمعی شرکت کنند بلکه باید به هر چه ما، "جمعی از کارگران هفت تپه از بخشهای مختلف" میگوئیم گوش کنند؟
رفقا،
شما توانستید به مدت دو هفته اعتصابی را پیش ببرید که علیرغم هر نقطه ضعفی، از این نقطۀ قوت درخشان برخوردار بود که بیش از دستیابی به نتایج فوری به استمرار حرکت و پیشگیری از ضربه خوردن آن توجه داشت. البته که می شد و می شود اعتصاب را به گونه ای پیش برد که هم به اهداف فوری تر خویش یعنی پرداخت دستمزدها برسد و هم پایه های تداوم حرکت جهت رسیدن به خواسته های پایه ای تر را متسحکم کند. البته که می شد با تنوع بیشتری از اشکال اعتراضی اعتصاب را به گونه ای مؤثر تر نیز سازمان داد. اما همه اینها را شما در همان سنگر می توانید و باید سازمان دهید. اجازه ندهید عنان اختیار اعتصاب شما در دست عده ای معدود قرار گیرد. آن هم عده معدودی که آشکارا ایجاد وضعیتی برای وارد کردن شما به نبردی نابرابر با کل نظام برایشان در اولویت قرار دارد و نه منافع عمومی شما و کل جنبش کارگری و طبقه کارگر.
رفقا، اجازه ندهید اعتصاب شما "برانداز"خور شود. نه تنها پای سرنوشت همه شما و خانواده هایتان در میان است، بلکه همچنین آینده منطقه و کشور نیز به این بستگی دارد که جنبش کارگری تا چه حد بتواند خود را از چنبره این بختک نحس براندازان و سرنگونی طلبان رها ساخته و مسیر مستقل خویش را در پیش بگیرد.
ما به عنوان یک جمع کمونیستی با شما سخن می گوئیم. به عنوان جمعی که خواستار واژگونی کل نظام سرمایه داری همراه با دولت و تمام روابط حقوقی و اجتماعی اش هستیم. ما عمیقا بر این اعتقادیم و برای آن مبارزه می کنیم که طبقه کارگر باید سرنوشت امور جامعه را به دست خود بگیرد. اما برای چنین کاری، این طبقه باید بتواند نبرد خویش را گام به گام پیش ببرد، ارگانهای اعمال اراده خویش را شکل بدهد تا بتواند در لحظه ای که خود تشخیص میدهد وارد میدان تقابل و رویاروئی با کلیت نظام حاکم گردد و نه لحظه ای که دیگران به آن تحمیل می کنند. در این مسیر لازم است که از دام مرگباری اجتناب کند که انواع مختلف براندازان و سرنگونی طلبان از طبقات دیگر در مقابل او قرار می دهند. جنگ آنها با نظام جنگ طبقه کارگر با نظام نیست. آنها طبقه کارگر را فقط به عنوان گوشت دم توپی در جنگ خود علیه نظام می بینند. گوشت دم توپی که اگر هم کشته، زندانی و محروم شود باز هم خوراک مناسبی خواهد بود برای دستگاه تبلیغاتی این مرتجعین.
گوشت دم توپ براندازان و سرنگونی طلبان نشوید. راه خود را از آنان جدا کنید. سعادت شما و خانواده هایتان، منطقه و کشورتان در گرو این استقلال طبقاتی است.
تدارک کمونیستی
11 تیر 1399
1 ژوئیه 2020