دهباشی چه گوارا را هرزه نیز خطاب میکند. ظن قریب به یقین این است که این حضرت هرزگی چه گوارا را در روابطش با زنان دیده است. و لابد خود ایشان از عفت و پاکدامنی بود که برای دوران تحصیل نیز دست همسر مکرمه خویش را گرفت و به خرج توده مردم زحمتکش ایران به انگلستان برد تا مبادا در آن مملکت دست از پا خطا کند و خدای ناکرده "دوست دختری"، چیزی پیدا کند.
گفتاری در باب انتخابات یازدهم مجلس، شیوع ویروس کرونا، زوال و بازسازی اقتدار حاکمیت
وضعیت جنگی، تقابل نظامی و مبارزه طبقاتی - گفتاری در زمینه تحولات پس از حمله موشکی به عین الاسد
وی این ترور را اقدامی نقشه مند و بر بستر یک استراتژی پایه ای تر ارزیابی می کند که از سوی آمریکا از مدتها پیش تدارک دیده شده است. و روشن است که این تفاوت در ارزیابی به تفاوت در واکنش نسبت بدان نیز می انجامد. از نظر نویسنده این ترور حلقه تعیین کننده ای در " نبرد تمام عیار بر سر شکل گیری آرایش جدید منطقه ای" بود که هدف آن زدن سر محور مقاومت بود و نه چیزی کمتر از آن
مسأله فقط این است که این دیگر زمین بازی خودی آن بالائی ها نیست. آن هم در جهان امروز و در مقطعی که نظم مسلط بر جهان برای نخستین بار پس از فروپاشی دیوار برلین در برابر چالش پائینی هائی قرار می گیرد که دیگر تن به پذیرش خفت نظام طبقاتی نمی دهند
"دود از کنده بلند شد". راست میگوید. آنجلا دیویس کنده است. کنده ای از نوع فرج سرکوهی و سردبیر محترم اخبار روز
ده سال قبل من برای اولین بار اینجا بودم... تا از دیکتاتوری نظامی حاکم بر بولیوی شکایت کنم و بگویم که مردم ما یک دولت دمکراتیک می خواهند. هم اکنون ما یک دولت دمکراتیک داریم و امروز من بعد از ده سال دوباره اینجا هستم تا شکایت کنم که ما یک دمکراسی داریم. دمکراسی ای که با گرسنگی توأم است.
خیزش آبان تنها لحظه ای بود از روندی پایدار تر. لحظه ای از جنبشی در حال عروج که از دی ماه 96 و حتی از ماههائی پیش از آن آغاز شده بود و اکنون برای دومین بار مغلوب جدال بزرگتری می شد که در عرصۀ ژئوپلیتیک در جریان بود و جنبش براندازی به عنوان بازوی یک سر این جدال در داخل عمل می کرد. خیزش مغلوب شد اما آن جنبش تازه در آغاز راه است.
حتی اگر این دیوار با اراده مردم نیز فرو ریخته بود، ریزش آن سر آغاز میاندوره سیاهی از تاریخ بشر بود. دوره ای که تمرکز ثروت و فقر در آن به بالاترین میزان تاریخ بشر رسید. دوره ای که سخن گفتن از عدالت طبقاتی جرم بود و بلند ترین دیوارهای نامرئی بین طبقات جای دیواری را گرفتند که نفس وجود آن ترمزی بر وحشیگری سرمایه داری بود.
حال "آزادی" واقعا خوب نیست. نه فقط در شیلی، بلکه همچنین در "مهد آزادی"، در آلمان و آمریکا و البته که اوضاع در فرانسه و انگلستان هم همین است.
