مساله جایگاه و موقعیت جنبش کارگری ایران در سطح جهانی یا به عبارتی ساده تر روابط بین المللی تشکلهای این جنبش باید به نوبه خود مورد بررسی قرار گیرد. با این حال مادام که چنین مباحثه ای صورت نگرفته است، قطب نماهای روشنی هم میتوان یافت که پرتگاههای موجود بر سر راه جنبش کارگری را نشان دهند. از جمله این قطب نماها مشاهده نقش عملی جریانات و نیروهای درگیر در این مباحثات است و از آنجا که طیف مکار و حیله گر توده ای فعلا از سطح بحثهای عمومی حمله به "کنفدراسیون جهانی اتحادیه های آزاد کارگری" ITUC و دفاع از "فدراسیون جهانی کارگران" WFTU فراتر نرفته است، انجام این کار باقی مانده را ما بر عهده میگیریم تا هم از زحمت این حضرات کاسته باشیم و هم به کارگران ایران نشان دهیم که حرف آخر توده ای ها برای طبقه کارگر ایران چیست. تصاویری که ملاحظه میکنید مربوط به دیدار هیات نمایندگی "فدراسیون جهانی کارگران" از خانه کارگر در تهران در روزهای 16 تا 20 ژوئیه سال 2007، یعنی همین چند روز قبل، است. این پاسخ فدراسیون جهانی توده ایستی کارگران به ربودن اسانلو است. و این را میدانیم که هنگام انجام این دیدار محمود صالحی در زندان سنندج از درد به خود میپیچید. البته نیازی به ذکر این "جزئیات" نیست. کارنامه خانه کارگر را حتما حضرات توده ای به تفصیل در اختیار فدراسیون جهانی مربوطه خویش گذاشته اند. گرچه ضدامپریالیسم ارتجاعی خود حضرات به اندازه کافی مشوق آنان در برقراری چنین ارتباطاتی هست. کل این تصاویر را در سایت فدراسیون مربوطه http://www.wftucentral.org/wftu-photos.html میتوانید ببینید. برای کار ما همین دو تصویر کافی است.
4 مرداد 1386، 26 ژوئیه 2007
