در یک اعلان رسمی دولتی آمده است که "با در نظر گرفتن سیاست امنیتی همه جانبه تری دولت نروژ تصمیم گرفته است که از خرید سیستمهای ردگیری و رهگیری که قرار بود بخشی از سیستم دفاع موشکهای بالیستیکی ناتو باشند صرفنظر کرده است".
جولی ویلهلمسن، یک کارشناس امور روسیه اظهار داشت که "این اقدام کمک می کند که از افزایش تنش با روسیه جلوگیری شود".
البته ویلهلمسن به این اشاره نکرد که چرا تا پیش از حمله حوثی ها به آرامکو چنین اقدام تشنج زدائی مورد توجه دولت نروژ قرار نگرفته بود.
نروژ سالهای زیادی از تصمیم ناتو برای ایجاد یک سپر موشکی حمایت می کرد اما مخالف آن بود که ناتو به بخشی از دفاع موشکی آمریکا تبدیل شود. در سال 2010 با این بهانه که دفاع موشکی مزبور نه بر علیه روسیه بلکه بر علیه موشکهای کره شمالی و ایران است، نروژ سیاست خود را تغییر داد. بعدها در سال 2017 یک سند سری وزارت دفاع نروژ از این سخن گفته بود که به علت تهدید روسیه لازم است که نروژ در سیتسم دفاع موشکی شرکت کند.
اکنون "تهدید روسیه" نه تنها کمتر نشده است، بلکه با موشکهای سوپر سونیک به مراتب بزرگتر نیز شده است. آنچه تغییر کرده است عبور موشکهای - در قیاس با موشکهای روسی- ابتدائی تر و پهپادهای حوثی ها از دفاع موشکی آمریکائی عربستان است. ناتو هم متأسفانه غیر از همان دفاع موشکی آمریکائی از هیچ دفاع موشکی دیگری برخوردار نیست. روشن است که اسکاندیناویائی های "معقول" به فکر کاهش تشنج با روسیه بیفتند.
حوثی ها بد جوری کار دست صنایع نظامی آمریکا دادند.
20 مهر 98
12 اکتبر 2019