وبلاگ مون آف آلاباما در یادداشتی به اظهارات روز جمعۀ جیمز ماتیس، وزیر دفاع آمریکا، پرداخته است. ماتیس در دیداری با رئیس جمهور و وزیر دفاع اسرائیل اظهار داشته است:
"هیچ تردیدی نمی تواند در جامعۀ بین المللی در این باره وجود داشته باشد که سوریه بر خلاف اظهاراتش مبنی بر محو کلیه سلاحهای شیمیائی، آنها را نگه داشته است. دیگر هیچ تردیدی در این باره وجود ندارد".
این وبلاگ سپس بخشی از اظهارات دیک چینی، معاون جورج بوش، در اوت سال 2002 را درج کرده است. چینی طی یک سخنرانی گفته بود:
"به سادگی بگوئیم، شکی در این نیست که صدام حسین اکنون در تصاحب سلاحهای کشتار جمعی است. شکی در این نیست که او در حال افزایش آنها برای استفاده بر علیه دوستان ما، متحدین ما و برعلیه ماست. و شکی هم در این نیست که رویۀ تهاجمی منطقه ای وی در آینده او را به تقابل با همسایگانش خواهد کشاند..."
شکی در این نیست. نه در سال 2002 و نه در سال 2017. این مشاهدۀ ساده اما مؤثری است. مون آف آلاباما این مشاهده ساده را با یک عبارت از ادموند بورک، فیلسوف محافظه کار به پایان می برد که "آنهائی که تاریخ را نمی شناسند محکوم به تکرار آن هستند". به همان اندازه که مشاهدۀ مزبور درست است، به همان اندازه حکم پایانی یادداشت نادرست است. مسأله در این نیست که آنها تاریخ را نمی شناسند. خوب هم می شناسند. اما این هم چندان درست نیست که آنها بتوانند یک بار دیگر بار آن را تکرار کنند. این بار تکراری در کار نیست. جهان تغییر کرده است و قدرتی که در سال 2002 مقدرات جهان را با یکه تازی تعیین می کرد، اکنون در تکاپوی حفظ موقعیتی است که دورانش به سر آمده است. این قدرت ممکن است باز هم دست به ماجراجوئی های خطرناک بزند. اما این فقط تکرار "خطا"های گذشته نخواهد بود. این بار هم ابعاد فاجعه و هم عواقب آن برای خود آن قدرت جهانی خطرناکتر از آن خواهند بود که بتوان از یک تکرار سادۀ اشتباه سخن گفت. شانس مقابله با این سلطه طلبی جهانی نیز از جمله در همین مخاطرات نهفته است.
1 اردیبهشت 96
21 آوریل 2017