هم نحوۀ واکنش مقدماتی مقامات امارات در تکذیب واقعه و سپس تأئید آن با تأخیری چند ساعته و هم عواقب تاکنونی این انفجارها در بالا رفتن قیمت نفت و مهم تر از آن القاء ناامنی امارات متحده، می توانند بر این دلالت کنند که واقعه مزبور ضربه ای از جانب ائتلاف محور مقاومت بر آرایش جنگی طرف مقابل بوده باشد. با این حال شواهدی دیگر می توانند احتمالی متفاوت را نیز به میان بکشند.
نخست و قبل از هر چیز، واکنش بازارهای جهانی نفت از حدت و شدتی که قاعدتا باید از این واقعه ناشی می شد حکایت نمی کند. افزایش قیمت نفت در حدی نسبتا ناچیز باقی ماند و در پایان روز قیمت برخی از انواع آن حتی اندکی کاهش نیز یافت. اما صرفنظر از این شاخص، برخی شواهد در خود واقعه نیز ابهاماتی در بر دارند که می توانند بیشتر بر احتمال یک حمله دروغین دلالت کنند.
اول این که این بندر باید شدیدا تحت محافظت بوده باشد و کسی که دست به چنین عملیات نسبتا گسترده ای میزند یا باید تمام این سیستم امنیتی را دور بزند و یا احتمال دیگری که بیشتر می تواند واقعی باشد در این است که به سیستم امنیتی آنجا کاملا آشنا بوده باشد. دوم این که هنوز عکس و فیلمی از انفجارها بیرون نیامده. سوم این که بر اساس اطلاعات منتشره بدنه کشتی ها به اندازه 5 تا 100 فوت آسیب دیده که آسیبی خیلی جدی نیست. البته اگر این اطلاعات درست باشد. و اگر درست باشد این سؤال را به میان می کشد که چرا مواد انفجاری قویتری به کار گرفته نشده است. اگر حوثی ها یا سایر متحدین ایرانی ها یا خود ایرانی ها این کار را کرده باشند قاعدتا باید بیشترین صدمه را وارد می کردند. چهارم این که انتشار خبر از طریق المیادین که نزدیک به ایران است فقط در نگاه اول این ظن را تقویت می کند که عملیات از سوی نیروهای "محور مقاومت" صورت گرفته است. اما این می تواند به خوبی یک مانور فریب هم بوده باشد. ممکن است اسرائیلی ها یا سعودی ها خودشان خبر را به آنجا لانسه کرده باشند.
شاید در روزهای آینده جزئیات بیشتری از واقعه روشن شود. تا اینجا مقامات آمریکائی اعلام کرده اند که نوع واقعه بر دخالت ایران دلالت می کند. خبرگزاری اسپوتنیک با درج این خبر این نکته را نیز یادآور شده است که در سال 1964 خبر دروغین حمله به کشتی های آمریکائی توسط کشتی های ویتنام شمالی آغازگر جنگ ویتنام بوده است. واقعه ای که به نام واقعه خلیج تونکن معروف شده است.
بعدالتحریر:
ویدئوئی که از اسکای نیوز عربی پخش شده است نشان می دهد که خسارت وارده بر یک کشتی را می توان خسارتی جزئی دانست. محل صدمه در انتهای کشتی قرار دارد که در اصطلاح دریانوردی Aft peak tank نامیده می شود و برای ذخیره آب تازه و یا حمل وزنه هائی برای برقراری توازن استفاده می شود. احتمال کمی است که کسی به قصد وارد آوردن خسارت جدی بر کشتی این نقطه را مورد اصابت قرار دهد.
23 اردیبهشت 98
13 مه 2019