اطلاعیه تدارک کمونیستی درباره کناره گیری رفیق عباس فرد
رفیق عباس فرد طی اطلاعیه ای کناره گیری خویش از فعالیت در چهارچوب "تدارک کمونیستی" و همکاری با سایت امید را اعلام کرده است. رفیق عباس کناره گیری خود را حدود دو هفته قبل و طی نوشته ای درونی نیز به اطلاع رسانده بود. علاوه بر رفیق عباس فرد، رفقا بابک پایور و پویان فرد نیز در همان مقطع کناره گیری خویش از فعالیتها را اعلام داشته بودند. در این مدت ما ترجیح دادیم که رفقا به هر نحوی که خود صلاح می دانند این تصمیم را به اطلاع عموم برسانند.
قبل از هر چیز لازم میدانیم تأسف خود را از کناره گیری رفقا اعلام کنیم. به ویژه لازم میدانیم به نقش مؤثر و غیر قابل انکاری که رفیق عباس فرد در تقریبا ده سال فعالیت مشترک و در پیشبرد مبارزه برای اهداف کمونیستی ایفا نموده است اشاره و از تلاشهای خستگی ناپذیر رفیق قدردانی کنیم. بدون رفیق عباس گذار از تلاطمات سنگینی که در ده سال گذشته کمونیسم در عرصۀ مبارزۀ طبقاتی در ایران دستخوش آن بود؛ دفاع از موازین، آرمانها و تعهدات طبقاتی کمونیسم پرولتاریائی؛ مبارزه برای حفظ یکی از آخرین سنگرهای کمونیسم در مقابل یورش بی وقفۀ چپ ترانس آتلانتیست؛ نبرد برای حفاظت از ارزشهای طبقاتی در مقابل تعرض مارکسیسم وولگار و هدونیست و سرانجام گذار به دورۀ کنونی و به سطح کنونی فعالیت "تدراک کمونیستی" اگر نه غیر ممکن، لااقل به مراتب دشوارتر می بود.
همچنین از رفقای دیگر قدردانی می کنیم که با تلاش خویش بخشی از هویت کمونیسم معاصر امروز را رقم زدند که "تدارک کمونیستی" خود را تنها گوشه ای از آن می داند. چه از تلاشهای رو به تعمیق رفیق پویان فرد برای نشان دادن جلوۀ کمونیسم طبقاتی پرولتاریا در هنر که در لحظات دشواری از کار الهام بخش همۀ ما بودند وچه از رفیق بابک پایور که در دوران کوتاه فعالیت مشترک خویش با ما در غنای کار ما مؤثر بود و با "قایقهای رودخانۀ هودسن" گوشه ای از توانائی های هنر منتقد کمونیستی در به تصویر کشیدن جهان معاصر را به نمایش گذاشت قدردانی می کنیم. آرزومندیم که این روند همچنان ادامه یابد و به سهم خود از یاری رساندن به آن دریغ نخواهیم کرد.
جای خالی رفقا در ادبیات سیاسی ما، که فعالیت تک تک ما به عنوان قطعات مجزای پازلی واحد در آن متجلی می شد و در کنار هم دریچه ای به روی جهانی زیباتر می گشود، قطعا حس خواهد شد. این در روند کار ما و اولویتهای ما جابجائی هائی را با خود به دنبال خواهد داشت که در فرصتهای آتی بدان خواهیم پرداخت.
صرفنظر از مقطع مشخص کناره گیری رفقا و عوامل مشخصی که سبب کناره گیری رفقا شدند، رفیق عباس فرد در اطلاعیه خویش به اختلافات آرمانی-ایدئولوژیک و به مسائل نظری بسیار مهمی به عنوان دلایل پایه ای تر این کناره گیری اشاره کرده است. از نظر ما نیز بدون وجود چنین اختلافاتی و یا لااقل بدون چنین پس زمینه ای، مشاجرات بر سر مسائل روزمره نمی توانند وحدت طبقاتی را تحت الشعاع خود قرار دهند. امیدواریم که رفقا بتوانند این موارد مهم و تعیین کننده را در فرصتهای آتی تبیین و تدوین و ارائه کنند تا نه تنها ما، بلکه کل فعالین کمونیست متعهد به آرمانهای طبقاتی پرولتاریا نیز هم تبیین روشنی از تناقضات تاکنونی ما داشته باشند و هم امکان اندیشیدن به راهکارهائی که از دل این مباحثات برمیخیزند. ما از این نقد استقبال می کنیم. چنین مباحثاتی بر متن یک مبارزۀ مشترک بخشی از روند آموزش سیاسی پرولتاریاست. بیهوده نیست که تحزب کمونیستی تا زمانی که به این اصل وحدت اراده سیاسی و تنوع نظر متعهد بود و بدان عمل می کرد انقلابی باقی ماند. ارادۀ متحد پرولتاریا تنها زمانی شایسته این نام است که بر بستر مباحثه و مجادلۀ باز بر سر نظرات و عقاید مختلف و از دل چنین مباحثاتی شکل بگیرد. عمیقا از این متأسفیم که این روند تاکنون طی نشده است و این مباحثات در دل کار و مبارزه مشترک ما به میان کشیده نشده اند. همواره به این اعتقاد داشتیم که مباحثه و مجادله بر سر اختلافات بر متن رزم مشترک بر مبنای وحدت طبقاتی، یک رکن سازمانیابی کمونیستی است. طرح این مباحثات در چهارچوب مبارزۀ واحد، بهترین امکان برای نشان دادن عملی این اعتقاد بود. فرصتی که متأسفانه از دست رفت.
با این حال، مادام که رفقای کنار گرفته و ما، گلوله هایمان را به سمت دشمنی واحد شلیک میکنیم، مادام که در جهان واقعی در جبهه ای واحد قرار گرفته ایم و دشمنان و مخالفینی واحد را در مقابل خود تعریف میکنیم، ما این رفقا را همسنگر خویش قلمداد می کنیم. این که رفقائی در خارج از چهارچوبهای سازمانی ما متشکل شوند و در راستای اهداف کمونیستی مبارزه کنند، به خودی خود نه تنها تناقضی با کار و مبارزۀ ما ندارد، بلکه می تواند به تقویت همان روندی بیانجامد که به جنبشی برای سازمانیابی کمونیستی و به حزب نیرومند کمونیستی طبقۀ کارگر ختم شود. بازسازی تحزب کمونیستی از سوی ما هیچگاه به مثابۀ روند رشد خطی "تدارک کمونیستی" و تبدیل آن به حزب کمونیست پرولتاریا درک نشد. برعکس، همواره بر این تأکید داشتیم که ما جزئی از این روند هستیم و اکنون نیز در این امر تغییری حاصل نشده است. به مثابۀ جزئی از روند تجدید سازمان کمونیسم معاصر برای دستیابی به حزب کمونیستی پرولتاریا، ما کماکان بر مبنای همان اصول تاکنونی خویش عمل خواهیم کرد. امکانات ما در اختیار این رفقا نیز خواهد بود. به ویژه در چهارچوب تدارک کنفرانس اول "تدارک کمونیستی"، از هر مباحثه و نقدی که از سوی رفقا در اختیار ما قرار بگیرد استقبال خواهیم نمود و آن را در سایتهای "امید" و "جنبش کارگری" - ارگانهای "تدارک کمونیستی" - درج خواهیم کرد.
با بهترین آرزوها برای رفقا
تدارک کمونیستی - جنبش سازمانیابی حزب پرولتاریا
12 اوت 2014