جنبش دانشجوئی ضد چاویستی هم بخشی از این "مبارزات مردم ونزوئلا" است. داریو آزلینی، یک دکتر علوم سیاسی و همکار دانشگاه گوته در فرانکفورت آلمان، در مصاحبه ای در تاریخ 28 فوریه در پرتال "آمریکای لاتین 21" در باره این جنبش توضیحی می دهد که به اندازه کافی گویاست.
سوال: گوایدو در جریان اعتراضات دانشجوئی علیه دولت چاوز در سال 2007 برای اولین بار شناخته شد. در آلمان مردم جنبشهای دانشجوئی را با تظاهرات 1968 و یا اعتراضات بر علیه پرداخت اجباری شهریۀ دانشجوئی در ارتباط قرار میدهند. جوانانی که آنزمان بر علیه چاوز به خیابان رفتند، خواستار چه چیزی بودند؟
داریو آزلینی : یکی از اصلی ترین دلایل شروع اعتراض دانشجویان اعلام مصوبۀ دولت چاوز در مورد رفع محدودیت ها برای ورود به دانشگاه و دستیابی به تحصیلات عالی برای عموم بود. از آن گذشته تاسیس یک سیستم دانشگاهی دیگر برای آنکه نیم میلیون جوانی که (بخاطر موقعیت اجتماعیشان) امکان تحصیلات عالی را نداشتند، شرایط تحصیل را بوجود آورد. دانشجویان این سیاستها را جسارت و توهین به موقعیت برتر خود دانسته و بر علیه آن به خیابان آمدند.
به زبان ساده یعنی این که دانشجویان بچه پولدار مخالف بودند که بچه های فقیر فقرا هم بتوانند از همان امکانات آنها برخوردار شوند. سؤالی هست؟
سعید عطاپور
1 مارس 2019
https://amerika21.de/analyse/222977/venezuela-keine-hilfslieferungen