جدال

تقاضای قاطعیت بیشتر برای برخورد با الیگارش‌ها از سوی راغفر در خلاء صورت نمی‌گیرد. فضای ‏این روزهای جامعه و خیابان، به خصوص در میان منتقدین جریانات تسلیم‌طلبِ اصولگرا و اصلاح طلب، زمینه‌های اجتماعی ‏مطالبه‌ی جدی‌تر این گرایش مشخص را فراهم کرده است. اما مسئله این است که این گرایش حتی در رادیکال‌ترین انتقاداتش و در ‏همین برنامه اخیر جدال هم تاکنون نتوانسته از چارچوبه‌های محدود نظری و طبقاتی خود فراتر رود و بر تفکری غلبه کند که طی ‏چند دهه اخیر در ایران و جهان راه را برای فقر و فلاکت و جنگ و تجاوز و فردگرایی و تسلیم و ناامنی هموار کرده است.‏

تکلیف با جدال و شخص آقای علیزاده مشخص است. خود ایشان در یکی از برنامه هایشان که به نقد دیدگاههای اقتصادی رسانه تحریریه می پردازند، خود به این موضوع اعتراف می کند که محرک اصلی ساخت برنامه های پی در پی در یوتیوب، قبل از همه درآمد دلاری بالای آن است. جدال تنها یکی از نمونه هاست که به کمونیسم می تازد. تصویری که دنیای اقتصاد از رهبران شوروی و از کمونیسم ارائه می دهد بسیار خشن تر از تصویری است که در آن کمونیستها و داعشیها را هم سنگ هم قرار می دهد. خیر، بحث به تنهایی نه سریال پایتخت است، نه برنامه جدال و نه روزنامه دنیای اقتصاد.