سمینار بررسی بحران جهانی - جلسه دوم: نظریه بحران مارکس - بخش تکمیلی
سمینار بررسی بحران جهانی - جلسه دوم: نظریه بحران مارکس - بخش تکمیلی (18 آوریل 2009)
سمینار بررسی بحران جهانی - جلسه دوم: نظریه بحران مارکس - بخش تکمیلی (18 آوریل 2009)
سمینار بررسی بحران جهانی - جلسه اول: نظریه بحران مارکس (11 آوریل 2009)
سخنرانی، گفتگو و پرسش و پاسخ درباره نئو توده ایسم
مصاحبه رادیو برابری با جعفر عظیم زاده درزمینه انتشار منشور مطالبات حداقلی کارگران به مناسبت 31 مین سالگرد انقلاب بهمن
خوب بود که این بار سوار پیکان شده بودی. توصیه میکنم بار دیگر سوار اتوبوس واحد شوی. پایینتر خواهم گفت چرا.
نامه ات حاوی خیلی حرفهاست که نمیشود به همهاش پرداخت. به بخشی از آنها خواهم پرداخت. نه مثل تو که از پاسخ قبلی من سؤال درآوردی که در مقابل سؤال من قرار بدهی. این بار هم نامه ات و پاسخ خودم را علنی خواهم کرد. اما این بار آخری است که این کار را می کنم.
فایل صوتی
استراتژی کمونیستی، جنبش کارگری و چپ جامعه
بحثی درباره تقابل هژمونیک و چشم انداز مبارزه کمونیستی
توضیح: یادداشت حاضر پاسخی است به نامه یک دوستدار منصور حکمت که از طریق سایت امید به دستم رسیده است و ضمیمه مطلب حاضر است. توضیح این که پاراگرافهای اول متن که من آنرا بولد کردهام از منصور حکمت نقل شدهاند که در جریان مباحث درونی حزب کمونیست کارگری در آوریل سال 1998 در نقد نظرات من نوشته بود.
برای زندانیان سیاسی که شکار یک نظام کهنهٔ بودند، ما نه در آرزوی عفو بودیم و نه در پی بخشش و بزرگواری. ما حق آزادی و ابراز وجود و انقلاب را برای صدها انسان شجاع و وفاداری (معتقد) طلب کردیم که در زندانها و بازداشتگاهها (قلعه ها) فریاد و ضجّه برمی کشند زیرا که تحت دیکتاتوری مجرمان امپریالیست سابق، از برای مردم، صلح و سوسیالیسم جنگیده بودند.
دور جدید مباحثه پیرامون لنین و لنینیسم را که با درج مقالهای در سایت وابسته به حزب کمونیست کارگری آغاز شده است، باید سر آغاز تحولی دانست که پایان رسمی چپ 57 ای را رقم خواهد زد. چپی که امروز در فراکسیونهای مختلف حزبی و با عناوین متعدد ادامه حیات میدهد، از نظر تاریخی البته ادامه چپ 57 است، مشخصات اصلی سیاسی و ایدئولوژیک آن اما تنها در سطح ظاهر به چپ انقلابی دهه پنجاه شباهت دارد.
بازاریان تهران قیام کردند. حجره ها و تیمچه ها برای چند روزی با قدرت تمام نبض «اعتراضات اجتماعی» را به دست گرفتند تا جوانه های امیدی دوباره در پیاده نظام سرخورده سبز زنده شود. افسوس که این اعتصاب تداوم نیافت تا «جنبش اعتراضی» یک بار دیگر بتواند نفسی تازه کند.