بنابر این مارکس و انگلس مفهوم دیکتاتوری پرولتاریا را – همچون مفهوم دیکتاتوری بورژوازی پیش از آن- دیگر در معنای یک "موقعیت گذرای دولت" بلافاصله پس از انقلاب مورد استفاده قرار نمی دهند، بلکه آن را اکنون دیگر به منزله نوع دولتی به کار می برند که سلطه سیاسی برای کل دوران گذار از کاپیتالیسم به کمونیسم را خصلت نمایی می کند

آنچه این رفقا، از آن به نام تناقض یاد می کنند ناشی از این است که برای آن ها بیش از دو امکان قابل تصور نیست. یا باید به صف محور ‏مقاومت بپیوندید و یا در کنار اپوزیسیون ارتجاعی جمهوری اسلامی قرار بگیرید. این رفقا توجه نمی کنند که ‏ناسیونالیسم ایرانی امروز دیگر خود را نه پیرامون اپوزیسیون سنتی ملی و حتی چپ، بلکه حول محور مقاومتی تعین ‏بخشیده که بورژوازی در قدرت و جمهوری اسلامی آن را نمایندگی می کند. و این چیزی است که این رفقا به آن سمپاتی ‏دارند

این کوتوله سیاسی اکنون در رابطه با اعتصاب کارگران هفت تپه به ما پارس می کند. این البته خشمی ناشی از عجز است. شاید ما را مسبب این میداند که در اعتصاب هفت تپه سال 1399 دیگر جائی برای عزیزدردانه اش، خانم قلیان، نیست. همان خانم قلیانی که همین مردک زمانی در موردش نوشته بود که "اما اسماعیل بخشی و مبارزات کارگران هفت‌تپه بدون نام سپیده قلیان چیزی کم دارد".

در سطح عملیاتی، ارقام نشان میدهند که در شش ماهۀ اول سال تنها کمپانی فولکس علیرغم کاهش شدید بالای ده درصدی فروش بخاطر کرونا، به تنهائی بیش از دو میلیون ماشین فروخت، در همین مدت تسلا فقط 91 هزار عدد ناقابل.

گفتار حاضر بخشهائی از یک نشست تدارک کمونیستی است که به بررسی تحولات مربوط به اعتصاب هفت تپه و کارگران شرکتهای پیمانکاری پالایشگاههای مختلف در ایران اختصاص داشت و به پیشنهاد رفقای حاضر در نشست به همان ترتیبی که طرح شده بود، با جرح و تعدیلهائی جزئی، منتشر می شود.

کسی که با تأکید بر ارزشهای والای ملت در حال "غلبه" بر ترس از جنگ است، می خواهد که مردم برای جنگ آماده باشند. او در حال برنامه ریزی در استفاده از مردم برای چیزهائی بیشتر از استثمار و انتخابات است. او می خواهد که آنها "به نام مردم" به خط شوند تا از منافع ملت دفاع کنند. همان منافعی که به نام آزادی، دموکراسی، عدالت و اقتصاد بازار شناخته شده اند.

سیاست ورزی کمونیستی نمی تواند بر مبنای دفاع از افزایش مالیات بر ثروتمندان در شرایط کنونی شکل بگیرد. این سیاست شناخته شده سوسیال دمکراسی است. تمرکز سیاست ورزی کمونیستی باید بر شناخت دلایل مادی این جهتگیری دولت و طبقه حاکم و تأثیرات آن بر روندهای مبارزه طبقاتی باشد.

از طرفی می‌دانم که جنابعالی از وضعیت فعلی ناخشنود و از اینکه در حل مشکلات به جای گفتگوی متقابل بر اساس کرامت از اره برقی و دستی و انواع ابزارهای خشن حل اختلاف استفاده می شود ناراحتید و از این رو از برقراری مناسباتی مبتنی بر کرامت استقبال می‌نمایید.

با حذف این کمک هزینه های بیکاری و با سقوط شدید سطح معیشت زندگی کارگران، قرار است مقاومت تا کنونی کارگران در شرکتهائی مثل آمازون، صنایع اتومبیل سازی و کارخانجات تولید گوشت نیز در هم شکسته شود.

رفقای کارگر، رفقای کمونیست، هیچگاه شرایط برای عروج جنبش مستقل طبقاتی کارگران اینچنین فراهم نبوده است... زمان برای انکشاف این قدرت به دست خود و برای خود کارگران مساعد است. این زمان ممکن است چندان به درازا نکشد. فرصت را از دست ندهیم. از این زمان استفاده کنیم. این زمان عروج رستۀ چهارم است.