کاهش شدید یا حذف کامل کمک هزینۀ بیکاری در انتظار 25 میلیون کارگر آمریکائی است، که در اثر کرونا تقاضای کمک هزینۀ بیکاری کرده بودند. این کمک هزینه که برای هر خانوادۀ فرد بیکار معادل 600 دلار در هفته میباشد و این در شرایطی است که با احتساب این 25 میلیون نفر، هم اکنون بالای 30 میلیون نفر بیکار در آمریکا بسر میبرند و در شرایط بحرانی کرونا هر هفته یک میلیون نفر به تعداد آنها افزوده میشود.
زمان پرداخت قانون مربوط به کمک هزینۀ بیکاری ناش از شروع کرونا (قانون CARES) که در اوایل سال جاری از جانب کنگره به تصویب رسیده بود، روز 25 ژوئیه به اتمام میرسد.
این کمک هزینه ها برای خانو اده های کارگری تنها امکان گذران معیشت زندگی روزمره آنان و آنهم در پائین ترین سطح ممکن میباشد.
همزمان با پایان این مهلت، ابلاغیۀ ممنوعیت تخلیۀ مسکن اجاره ای کارگران بیکار در صورت عدم توانائی اشان در پرداخت کرایه خانه نیز ملغی میشود. با پایان این مهلت قانونی، ملیونها خانوادۀ گارگری در معرض خطر بیخانمانی فوری قرار میگیرند.
در یک نظرخواهی بیش از 37 % مستاجران و 26% صاحبان مسکن که امکان پرداخت قسطهای معلقه را ندارند، بشدت نگران بیخانمان شدن هستند. مطابق تحقیقات دانشگاه کلمبیا، تا پایان سال در مقایسه با 2019 به میزان 45% بر تعداد بیخانمانهای آمریکا افزوده خواهد شد.
همراه با آن سوء تغذیه نیز بشدت افزایش خواهد یافت. موسسۀ کمکهای اجتماعی [فیدینک آمریکا] بشدت از رشد نجومی دریافت کنندگان بسته های حمایتی غذائی در پایان ماه جاری ابراز نگرانی کرده است. مطابق خبر این موسسه، تنها در ماه ژوئن تعداد نیازمندان به بسته های حمایتی تغذیه رشدی معادل 30% داشته است.
کنگرۀ آمریکا در جلسۀ آتی این هفته در مورد بستۀ حمایت اقتصادی جدید برای مبارزه با نتایج کرونا به مشورت خواهد نشست. همراه با بسته های حمایتی نجومی برای کمک به کنسرنها و موسسات اقتصادی و مالی بزرگ، کنگره در مورد حذف یا کاهش کمک هزینۀ بیکاری نیز تصمیم خواهد گرفت.
جمهوریخواهان عضو کنگره خواهان حدف کامل و یا حداقل کاهش 200 تا 400 دلاری این کمک هزینه های هفتگی میباشند. ترامپ خواستار قطع کامل کمک هزینه ها و همزمان پائین آوردن مالیاتهای حقوقی میباشد. با پائین آوردن درآمدهای مالیاتی مورد نظر ترامپ، ورودی ها به خزانۀ مرکزی دولت، که صرف بیمه های اجتماعی و درمانی میشوند و در نتیجۀ آن مخارج دولت در این طمینه ها نیز کاهش خواهند یافت.
کاخ سفید همصدا با جمهوریخواهان کنگره علاوه بر آن خواستار تصویب مصونیت قضائی شرکتها در مقابل هر گونه شکایات کارمندان در موارد مربوط به کرونا میباشند. در صورت تصویب این پیشنهاد شرکتهائی که تا کنون نیز از هر گونه اقدام پیشگیرانه برای جلوگیری از بیماری کارگران خویش سرباز زده اند، از آزادی عمل کامل برخوردار خواهند شد، و اینکه کارگران آنها مجبور میشوند "آزادنه" تصمیم بگیرند، بر سر کار نا امن و بیماری زا حاضر شوند یا نه.
در مقابل دمکراتها خواستار تصویب قانونی میباشند که سطح کمک هزینۀ بیکاری را با درصد بیکاری هر ایالت همسان سازی نماید. بر اساس این پیشنهاد با کاهش هر یک درصد از تعداد بیکاران در هر ایالت مبلغ 100 دلار از کمک هزینۀ بیکاری در آن ایالت کاسته میشود. پایۀ شروع محاسبۀ این نیز رقم 11درصد میباشد. در صورت تصویب این طرح بلافاصله در بسیاری از ایالتهای آمریکا بیکاران از دریافت کمک هزینۀ های بیکاری محروم خواهند شد.
علاوه بر آن ترامپ خواستار قطع فوری تقبل هزینه های پرداختی برای ستاد مبارزه با بیماریهای واگیردار است.
با حذف این کمک هزینه های بیکاری و با سقوط شدید سطح معیشت زندگی کارگران، قرار است مقاومت تا کنونی کارگران در شرکتهائی مثل آمازون، صنایع اتومبیل سازی و کارخانجات تولید گوشت نیز در هم شکسته شود.
چه نمایندگان حزب دمکرات و جمهوریخواه و چه سخنگویان شرکتها نارضایتی شدید خود را از وضعیت موجود پرداخت کمک هزینه های بیکاری اعلام کرده اند. آنها از این بابت بشدت نارحتنند، که چرا کمک هزینۀ بیکاری پرداختی از حقوق بخور نمیر کارگران در بسیاری از شرکتهائی که قبلا در آن شاغل بودند، بالاتراست.
بدین خاطر کمک هزینه های بیکاری هدف شدیدترین حملات و هجمه در کلیت مدیای جامعه قرار گرفته است. چه در روزنامه های نزدیک به دمکراتها و چه همسوی جمهوری خواهان، از نیویورک تایمز و واشنگتن پست گرفته تا وال استریت ژونال. حتی نیویورک تایمز در مقاله ای به وقیحانه ترین شکل در ضمن حمله به کمک هزینۀ بیکاری 600 دلاری خواستار پرداخت آن به کارفرماها بعنوان حق الزحمۀ انان گردید تا برای اشتغال مجدد کارگرانی که خود بیکارشان کرده اند، تشویق شوند.
از جمله افراطیون، لِد لامون وزیر دمکرات ایالت کانِکتیکات میباشد، که با حمله ای شدید به کمک هزینه های بیکاری با جملاتی از قبیل "تشویق بیکاران به قبول یک شغل" مورد حمایت وتشویق همه جانبۀ مطبوعات قرار گرفته است.
همزمان با تردید و خودداری کنگره از ادامۀ پرداخت کمک هزینه های بیکاری، کنگره موافقت خود را با رای مطلق به ادامۀ بستۀ حمایتی "پی چِک" اعلام کرد. این بستۀ حمایتی که تحت برنامۀ "پرداخت سوبسیدهای حقوقی" به شرکتهای کوچک اعلام شده بود، مدتها به پیشخوان دلچسبی برای خود پذیرائی میلیونرها و میلیاردرها تبدیل شده است.
کارفرما ها مجازند حتی در صورت دریافت میلیاردها دلار بسته های حمایتی تحت عنوان "کمک برای حفظ مشاغل" نیز اخراجهای دسته جمعی را به اجرا درآورند. حتی در این حال نیز آنها از برگرداندن بسته های حمایتی دریافتی نیز معاف خواهند شد. بطور مثال شرکت هواپیمائی آمریکان ایرلاین که از کمک هزینه پرداختی 25 میلیارد دلاری پرداختی به صنعت هواپیمائی آمریکا سهم قابل توجه ای دریافت کرده است، اخیرا اعلام نمود که پس از پایان زمان پرداخت سوبسیدهای حمایتی در ماه اکتبر در صدد اخراج بیش از 25.000 نفر از کامندان خود میباشد. شرکت یونایتد نیز تهدید به اخراج 36.000 تن از شاغلین خود را به میان کشیده است. شرکت دلتا نیز از خلبانان شاغل خود درخواست کسری داوطلبانۀ 15% حقوقها را مطرح کرده است.
افزایش سودآوری طبقات سرمایه دار که رشد شاخصهای بورس نمونه ای از آنرا نشان میدهد، تنها نمایانگر گوشه ای از تشدید فلاکت عمومی میباشد. سیاستهای جنایتکارانۀ نظام سرمایه داری مبنی بر پیبشرد "ایمنی گله ای" بجای تامین امنیت بهداشتی مردم که با قبول نابودی میلیونها نفر از کارگران و نیز آندسته از انسانهائی که دیگر توانائی تولید ارزش اضافی را ندارند، یعنی سالمندان، پرداخت بسته های حمایتی ای میلیاردی، که از مجرای افزایش بدهی های دولتی تامین بودجه میشوند، و بعنوان عامل شدت بخشیدن به استثمار بر نیروی کار در آینده عمل میکند، تشدید حملات وحشیانه به مقاومت کارگران بر بستر وحشت عمومی آنان در رابطه با از دست دادن امکانات معیشتی خود، میباستی شرایط "مناسبتری" برای انباشت بیشتر سرمایه را فراهم سازد. کل این تهاجم اما به معنی روشن کردن فتیله ای بر انبار باروت مبارزات طبقاتی است.
البته لازم است به این نیز اشاره شود که در روز دوشنبه هفته جاری 13 میلیارد دلار بر میزان ثروت جف بزوس، مالک اصلی آمازون افزوده شد. فقط در یک روز.
22.07.2020
ترجمه و تلخیص: سعید عطاپور
منبع: