او حتی منتظر درخواست رسمی این کشور نماند. با وصول درخواست از ترکیه، ناتو نیز بلافاصله موافقت خود را اعلام نمود. به این ترتیب کشورهای آمریکا، آلمان و هلند، به عنوان تنها کشورهای دارای سیستم دفاع موشکی پاتریوت، در اجابت درخواست ترکیه موشکهای خود را در مرز سوریه مستقر خواهند نمود. برای دفاع از حریم ترکیه در مقابل خمپاره هایی که هر از چندگاهی از سوی سوریه شلیک می شوند و بعضی از آنها به دهات ترکیه میرسند. دهاتی که البته انقلابیون ارتش آزاد سوریه را در خود جای داده اند. پاتریوت در مقابل خمپاره.
برخی از مشخصات پاتریوت از این قرارند: برد- 70 کیلومتر، حداکثر ارتفاع – 24 کیلومتر، وزن – 900 کیلوگرم، طول – 5.18 متر، وزن کلاهک – 91 کیلوگرم. هزینه هر موشک پاتریوت بنا بر تخمینهای متفاوت بین 1 تا 6 میلیون یا بین 2 تا 3 میلیون دلار تخمین زده می شود. مقامات محترم دول غربی و ترکیه اخوان المسلمین اطمینان می دهند که این موشکها برای دفاع از حریم ترکیه در مقابل خمپاره های پرتاب شده از سوی سوریه هستند. موشک 2 میلیون دلاری برای مقابله با خمپارۀ مثلا 100 دلاری؟
حیرت انگیز ترین جنبۀ ماجرا وقاحت سران دمکراسی است. آرایش جنگی آشکار خود برای تأمین حفاظت هوائی و منطقۀ پرواز ممنوعه برای حمایت از ارتش «انقلابیون» دست نشاندۀ خود را به عنوان دفاع از ترکیه در مقابل خمپاره های فکسنی سوریه اعلام می کنند. در گذشته هایی کمی دورتر برای چنین آرایش جنگی ای بهانه هایی بسیار بزرگتر از اینها لازم بود. خطر کمونیسم بود که باید برجسته می شد. بعدها این خطر جای خود را به خطر سلاحهای کشتار دستجمعی و خطر «تروریسم اسلامی» داد. امروز دیگر خبری از اینها نیست. خیلی ساده ضرورت حفاظت در مقابل خمپاره های سوریه برای انجام آرایشی جنگی کافی است.
این وقاحت تنها برای تحمیق افکار عمومی نیست. حقیقت این است که افکار عمومی این کشورها خواهان چنین تحمیقی است. افکار عمومی ای که زمانی خطر کمونیسم و خطر سلاحهای کشتار جمعی را نمی پذیرفت و در اعتراض به آن به میدان می آمد، امروز به سادگی از کنار آرایش جنگی ای رد می شود که با مسخره ترین بهانه ها در دست انجامند.
تلاشی عظیم برای پیشگیری از فجایع آینده لازم است.
بهمن شفیق
3 آذر 1391
23 نوامبر 2012