بهمن شفیق

خانم تاچر سیاستمداری بغایت ضد کارگر و مرتجع بود اما مرتجعی مطلع از تاریخ و آگاه از موقعیت خود و وضعیت دشمن. حال جای خانم تاچر را زنانی گرفته‌اند که گویی شدت حماقت آنان حد و مرزی ندارد و با این همه – و شاید هم دقیقاً به همین دلیل – اشتیاق عجیبی به نشان دادن میل به قدرت و تحکم نسبت به دیگران دارند. به راحتی راه را برای جنگها هموار می‌کنند و در عین حال خود را فرشتگان صلح وانمود می کنند. و این حتی دیدن چنین زنانی را غیر قابل تحمل می کند.

حیرت انگیز است. تمام کبکبه و دبدبه ای که ماهها برپا شده بود و نفس جهانیان را حبس می کرد، با سرعتی اعجاب انگیز در حال فروپاشیدن است. بزرگترین پیمان نظامی تاریخ بشر، قدرتمندترین ائتلاف جنگی متشکل از ثروتمندترین کشورها، در تحولی باورنکردنی در مقابل چشمان ناباور جهانیان در حال تبدیل شدن به مترسکی پوشالی است.

درباره اقتصاد سیاسی جنگ، از زمینه های مادی تشدید تضادهای سرمایه داری، از افزایش ترکیب ارگانیک سرمایه و کاهش نرخ سود تا حجم عظیم سرمایه موهومی و تورم و نرخ بهره تا وجوه ایدئولوژیک منازعات

مدیران صاحب کنسرنهای تحت هدایت خود نیستند. متناسب با آن وظیفۀ مرکزی آنان حفاظت از، و افزایش ثروتی است که به دست آنان سپرده شده است. تا جائی که قوانین دولتی مانع از اقداماتی می گردند، طبیعی است که باید رعایت شوند. اما برای انجام دیالوگ فقط و فقط منفعت شرکتهائی که به آنان سپرده شده است تعیین کننده است. آقایان و خانم‌های مدیر اگر می‌خواهند سیاست ورزی کنند با پول خودشان بکنند

 استاد اعظم نگران است. سال 2022 برای او سالی تعیین کننده است. چند روز مانده به آغاز المپیک زمستانی پکن، او خود را ناچار دید تا با تمام توان باقی‌مانده اش در 91 سالگی، شخصاً لب به سخن بگشاید و جهانیان را از مخاطراتی که در این سال حیاتی پیش روی آنان قرار دارد آگاه کند. ... المپیکی که به قدرتمندترین دولت اقتدارگرا امکان آن را خواهد داد تا نمایشی بزرگ ترتیب دهد و به یاری آن سیستم سختگیرانه کنترل خویش بر جامعه را تحکیم ببخشد. آنچنان که در سال 1936 آلمان نازی بدان مبادرت نمود. حال بدان پی برده‌اید که منشأ مقایسه این روزهای المپیک زمستانی پکن با المپیک برلین در رسانه ها در کجاست؟

از لیبرالیسم آشکار تا سانتیمانتالیسم لیبرالی عدالت طلبانه، تحول در ارتش بر بستر تکامل دولت بورژوائی، ارتش همگانی نابسامان و ارتش مؤثر مزدوران، سوسیالیسم و ارتش.

شکاف بی سابقه در اردوی ناتو، تمرد و سرکشی دول کوچک ناتو از فرامین آمریکا، توازن قوای نظامی و شکاف سیاسی، وجه ایدئولوژیک تحولات کنونی، رویزیونیسم تاریخی و آنتی کمونیسم نهفته در روس ستیزی به مثابه ادامه جنگ سرد علیه اتحاد جماهیر شوروی

اگر تمام کاری که به چیزهای بی‌فایده اختصاص دارد به فعالیتهائی مفید تبدیل می‌شد و اگر تمام آنهائی که زندگی‌شان را به بطالت و تن پروری می گذرانند (و میزان مصرف هر کدامشان به اندازه دو نفر از کسانی است که کار می کنند) وادار می‌شدند که کار کنند، می‌توانید به آسانی تصور کنید که نسبت کوچکی از زمان کار برای انجام تمام امور ضروری و مفید و یا لذت بخش برای بشریت کافی بود.

آیا می‌توان از زوال غرب سخن گفت؟ زوال غرب یا زوال آمریکا؟ کدام یک؟ آیا قدرت هژمون جهانی برای دوره ای طولانی جایگزین می شود؟ چگونه غرب توانست سرمایه داری را از دل بزرگترین مخاطرات نجات دهد؟ آیا جهان مولتی پولار با قدرت هژمونیک چین و روسیه می‌تواند تداوم حیات نظم سرمایه داری را تضمین کند؟

در کلان رسانه‌های غربی معرکه ای است تماشائی. پوتین، پوتین، پوتین. همه جا پوتین، این شیطان بزرگ، این پدرخوانده مافیای روس، این تجاوزگر به ملتهای ضعیف و بیگناه، این دیکتاتور قسی‌القلب و در عین حال این ترسو و بزدلی که از ترس ناوالنی شیردل را به سیاهچال انداخته است. حالا هم با 100 هزار سرباز پشت مرز اوکراین در انتظار فرا رسیدن هوای مناسب است تا بتواند به محض آغاز فصل یخبندان و سفت شدن زمین تانکهای خود را روانه کی یف کند.