توضیح: فریرک هویسکن، استاد سابق دانشگاه برمن در آلمان و از سردبیران نشریه مارکسیستی "دیدگاه مخالف"، در مقالات متعددی کارکرد انتخابات آزاد در تثبیت حاکمیت بورژوازی و انقیاد توده مردم را به نقد کشیده است. در تزهای زیر نیز وی به خوبی نشان می دهد که آزادی انتخاب نه تحقق آزادی رأی دهندگان، بلکه تأمین آزادی عمل دولت بورژوائی است.
(1)
رأی دهندگان – حتی تمام کسانی که نظر خوبی نسبت به انتخابات ندارند – با شرکت در انتخابات اعلام میکنند که آنها میخواهند که اداره شوند، یعنی دولتی بر آنها حکم براند.
(2)
این به آن معنی است که رای دهنده اجازه می دهد تا احزاب هر نوع نگرانی مادی مربوط به وی را به عنوان امری مربوط به سیاست برایش هجی کنند. خلاقیت فکری ای که خود او در این میان به خرج می دهد در این است که وی در تعاریف مشکلات از سوی آنها [احزاب]، با آنان همراهی می کند و به طور خودکار با این توافق می کند که حل مشکلات او امری مربوط به دولت است.
(3)
پس با عمل رای دادن، رأی دهندگان مسائل خودشان را به دست مقامات رسمی انتخاب شده می سپارند و خود را فاقد صلاحیت در قبال آنها اعلام می کنند. آنها بدین وسیله نارضایتی خود را به یک ضربدر در یک ورقه رای گیری تبدیل می کنند.
(4)
با انتقال مسئولیت امور خود، این امور به تابعی از ضرورتهای دولت-ملت مربوطه بدل می شوند و تنها به اندازه ای که آنها با این ضرورتها انطباق دارند – حال با هر تعبیری - ، مورد توجه قرار می گیرند.
(5)
در زمان رای گیری آزادی مسلط است، که بدان معنی است که رأی دهنده به تناسب آلترناتیوهای قابل تعویض مورد انتخاب موقعیت خود را تعیین می کند: او بر اساس انگیزه های شخصی رای می دهد. [انگیزه هائی] که همه آنها با ضربدر روی برگه رأی فاقد موضوعیت می گردند.
(6)
امری که به هیچ وجه عملکرد رأی دهنده را به امری زائد تبدیل نمی کند. مسئولیت او در انتخاب بین احزاب رقیب است: کدامشان بر من حکومت کنند؟
(7)
زمانی که مردم یک کشور همه این را آموختند و از طریق انتخابات با اراده آزاد خود این را درونی کردند که منافع مادی آنها نباید فراتر از ضرورتهای دولتی قرار بگیرند، و فقط آن زمان است که آزادی حکومت کنندگان تضمین شده است. و آنها هم همین را میخواهند: فقط حکومتی برگزیده در انتخابات آزاد با رأی مردم به رهائی برای آزادی سیاست های خود از قید مردم دست می یابد.
(8)
بنابراین انتخابات ابزاری برای امور رأی دهندگان نیست. وارونۀ آن است: رآی دهندگان با انتخاب آزادانه خود به ابزارهائی برای امر مرکزی ای تبدیل می شوند که دولت دموکراتیک با انتخابات به دنبال تحقق آن است.
فریرک هویسکن
ترجمه تحریریه سایت
http://www.ruthlesscriticism.com/blank_check
http://www.fhuisken.de/downloadable/ZusammenfassungHeidelbg-a.pdf