اظهارات امروز نواف خلیل، سخنگوی حزب اتحاد دمکراتیک کردستان سوریه (PYDاز این پس "پید") در مصاحبه با روزنامه عربی زبان الشرق الاوسط، و به نقل از خبرگزاری انگلیسی زبان کردی روداو rudaw، صحت تحلیل ما از جهتگیری خطرناک پروژۀ روژآوا به رهبری این حزب را کاملا تأئید می کند. در حالی که نخستین اخبار مبنی بر تماس مستقیم آمریکا با رهبری پید در دو سه روز اخیر نخستین چپهای ضد امپریالیست را در حمایت بی شائبه اشان از نبرد قهرمانانه کوبانی به تردید انداخته و شعرائی از آنان را وادار نموده است که اکنون در باب "نگرانی کوبانی" نیز شعر بسرایند، اظهارات خلیل به روشنی نشان میدهد که مسیر حرکت روژآوا در دو سال اخیر از تشکیل مناطق خودگردان تا رسیدن به نقطۀ محاصرۀ کوبانی، مسیری کاملا حساب شده بود که در مرکز محاسبات آن هم جلب حمایت غرب قرار داشت. در این مسیر کوبانی می توانست و در صورت لزوم باید قربانی نیز می شد.
نواف خلیل نخست به دیداری در هفتۀ گذشته در پاریس اشاره می کند و اطهار میدارد که موضوع این دیدار "تسلیح کردهای سوریه" بود. دیدار پاریس سپس در روز پنج شنبه در دوهوک، در منطقۀ خودمختار کردستان عراق نیز ادامه یافته است. او اضافه نمود که در دیدار دوهوک بین یک هیأت آمریکائی و رهبران پید موضوع حمایت غرب و کشورهای عرب از جنگجویان ی پ گ مورد گفتگو قرار گرفته است: "آنها درباره ارسال حمایتهای نظامی به کردهای کوبانی گفتگو کردند".
اما نکته اصلی در اظهارات خلیل هیچکدام از اینها نبود. آنچه او در ادامه اظهار داشت، عمق و ابعاد ماجرا را روشن تر می کند و فهم و درک جهتگیریها و سیاستهای پید در دو سال گذشته را ساده می کند. جهتگیری ها و سیاستهائی که ما در فرصت دیگری به طور مفصل تر بدان خواهیم پرداخت. خلیل اظهار داشت که :"پید و آمریکا از دو سال پیش گفتگوهایشان را آغاز کرده اند. اما برای نرنجاندن ترکیه، واشنگتن ترجیح داد که گفتگوها زیر رادار [یعنی پنهانی] بمانند". بینگو. دم خروس پروژۀ رهائیبش چپ، مأوای چپ بیخانمان شده، منشأ امید آینده، الگوی چپ برای قرن جدید از زیر قبا بیرون زد. زنده باد سوسیالیسم آمریکائی.
در همین حال مذاکرات گسترده بین پید و مقامات دولت خودمختار کردستان عراق ادامه دارد و صالح مسلم رئیس پید در هفتۀ گذشته در دیداری با مسعود بارزانی، درباره جزئیات وقایع در روژآوا و نبرد کوبانی به گفتگو پرداخت.
همچنین پارلمان منطقۀ خودگردان کردستان عراق درقطعنامه ای دولت این منطقه را به حمایت از روژآوا موظف نموده و از هر گونه اقدامی که به وحدت بین این دو منطقه آسیب بزند هشدار داده بود.
از سوی دیگر ابراهیم بیرو، دبیر کل پید به خبرگزاری روداو اظهار داشت که هفتۀ گذشته دیداری بین گروه او و سایر گروههای کردی با سفیر آمریکا در آنکارا پیرامون ظرفیتهای حمایت بین المللی از روژآوا صورت گرفته است. او اظهار داشت: "آمریکائی ها مایلند که اپوزیسیون سوریه را گرد هم جمع کنند. اما آنها می دانند که کردستان سوریه متفاوت است. آنها گفته اند که برای جلب کمک، لازم است که کردها با یکدیگر همکاری کنند". به بیان دیگر یعنی این که کمک به روژآوا به شرطی صورت خواهد گرفت که وارد همکاری با دولت دست نشانده مسعود بارزانی شود.
خبرگزاری روداو گزارش می دهد که گفتگوها در وسیع ترین سطح در دوهوک ادامه دارند.
اکنون چهارچوبهای تحولات خطرناک آینده بیشتر روشن می شوند. امری که ما در فرصت دیگری بدان خواهیم پرداخت و جزئیات بیشتری از سیاست و استراتژی پید در دوسال گذشته را مورد بررسی قرار خواهیم داد.
تأکید بر یک نکته اما همینجا لازم است. در چند هفته اخیر فریاد انساندوستی چپ گوش فلک را کرد کرده بود. نه فقط چپ، بلکه اصلی ترین رسانه های غربی نیز در هفته های اخیر با حماسی ترین ادبیات از "ننگ غرب" (اشپیگل) در کوتاهی از حمایت از کوبانی و در خطر "فاجعۀ انسانی" قلمفرسائی کرده بودند. مادام که کارگران نیاموزند که پشت پردۀ فریادهای انساندوستانه سیاستهای مشخص طبقاتی عمل می کنند، فریب خواهند خورد. حتی برای لحظه ای نباید فراموش کرد که متجاوزانه ترین دکترین نظامی ده سال اخیر عنوانی جز "دخالت انساندوستانه" نداشت.
بهمن شفیق
27 مهر 93
19 اکتبر 2014