مشرق نیوز، ارگان سیاسی-تحلیلی نزدیک به سپاه پاسداران، گزارش مفصلی از نشریه آمریکائی اینترسپت در مورد اعتصاب اجاره درج کرده است. مرور بخشهائی از این گزارش حاوی درسهای مهمی است. گزارش می نویسد:
" آیا میخواهید یک تصویر غیرواقعی از وضعیت نارضایتی آمریکاییها در طول همهگیری کرونا داشته باشید؟ کافی است نگاهی به پوشش خبری هفته گذشته بیندازید. رسانهها بر چند صد سفیدپوست که با تؤیتهای تحریکآمیز ترامپ نسبت به فاصلهگذاری اجتماعی در چند ایالت اعتراض کرده بودند، تمرکز کردند. این در حالی است که بعضی از بجاترین و درستترین اقدامات مقاومت جمعی کشور در طول چند دهه گذشته (از موج اعتصابات کارگران گرفته تا ایجاد شبکههای کمکهای مردمی دوجانبه) در مقایسه با معترضان راستگرا، سهم اندکی از توجه رسانهها را به خود جلب میکنند.
به عنوان مثال، صرفاً بر اساس پوشش خبری رسانهها، احتمالاً هرگز نخواهید فهمید که مستأجران در نیویورک در حال آماده شدن برای بزرگترین اعتصاب اجاره در یک قرن گذشته که قرار است از اول ماه مه آغاز شود، هستند."اعتصاب اجاره فریادی است برای کرامت انسانی: همه ما حق داریم یک خانه داشته باشیم، فارغ از رنگ پوست، وضعیت مالی یا فرهنگمان. "به گفته کی ویور، هماهنگکننده کمپین عدالت مسکن برای همه (ائتلاف مستقر در نیویورک متشکل از مستأجران و فعالان حوزه مسکن)، حداقل ۴۰۰ خانواده که در ساختمانهایی زندگی میکنند که هر یک شامل بیش از ۱۵۰۰ واحد اجارهای است، در حال هماهنگی برای انجام اعتصاب اجاره در کل ساختمان هستند. علاوه بر این، بیش از ۵۰۰۰ نفر از طریق یک میثاق آنلاین، متعهد شدهاند که از پرداخت اجاره در ماه مه خودداری کنند.
ردیابی تعداد دقیق اعتصابکنندگان امکانپذیر نیست، اما رقم همین میثاق آنلاین به تنهایی نشانگر یک احیای تاریخی از تاکتیک مقاومتی مستأجران است. از دهه ۱۹۳۰ میلادی به این طرف، شهر نیویورک در این مقیاس شاهد اعتصابهای هماهنگ برای اجاره نبوده است. در آن سالها هزاران نفر از مستأجران در هارلم و برانکس، توانستند با امتناع از پرداخت اجاره در مقیاس وسیع، با موفقیت با افزایش قیمت اجاره و بیتوجهی صاحبخانهها مبارزه کنند.
ممکن است تعداد افراد متعهد به کمپین اعتصاب اجاره، در مقایسه با میلیونها نفری که نه به خاطر اعتصاب بلکه صرفاً به خاطر عدم توانایی در ماه آینده اجاره خود را پرداخت نخواهند کرد، اندک به نظر برسد. در هفته اول ماه آوریل، یکسوم از مستأجران سراسر آمریکا (حدوداً ۱۳.۴ میلیون نفر) اجاره خود را پرداخت نکردهاند؛ از آن زمان، ۲۶ میلیون نفر کارگر به صفوف بیکاران پیوستهاند.
چکهای ۱۲۰۰ دلاری دولت کفاف اجاره و زندگی را نمیدهد
در همین حال، چکهای ۱۲۰۰ دلاری، بینظم و با تأخیر هستند و رقمشان عادلانه نیست. به عنوان مثال، متوسط اجاره ماهیانه یک آپارتمان یک خوابه در نیویورک، سال گذشته ۲۹۸۰ دلار بوده است. علاوه بر این، هدیه رقتانگیز دولت فدرال برای مهاجران نیز در دسترس نیست. بنابراین از آنجا که میتوان انتظار داشت معوق شدن پرداخت اجاره ماه مه به رقم بیسابقهای برسد، شاید ایده تبلیغ برای یک اعتصاب اجاره در نگاه اول محل مناقشه باشد.
با این حال، برگزارکنندگان اعتصاب اجاره، اهمیت و مرتبط بودن این اقدام را شفافسازی کردهاند. شعار کمپین اعتصاب اجاره گویای همه چیز هست: "نمیتوانم پول بدهم؟ نمیهم!" تبدیل کردن عدم توانایی پرداخت اجاره به یک اعتصاب (اقدام مقاومت جمعی) در واقع مخالفت با یکی از اصول سرمایهداری است که بیاخلاقی فرد را به عدم توانایی وی برای پرداخت پول به صاحبخانه یکی میداند."
تا اینجا گزارش مشرق نیوز به نقل از اینترسپت تصویر گویائی از جدالی را ترسیم می کند که در دو سوی آن دو گروهبندی اجتماعی متخاصم با منافع متضاد در مقابل یکدیگر قرار گرفته اند: مالکان و مستأجران. گروه اول، مالکان، در شمار طبقه سومی قرار دارند که در کنار بورژوازی و پرولتاریا دو طبقه اصلی جامعه سرمایه داری را تشکیل می دهند. به عبارت دقیق تر، این طبقه سوم، طبقه زمینداران و ملاکین، فراکسیون مستقلی در درون طبقه حاکم را تشکیل می دهند. این همان گروهی است که به تعبیر مارکس تتمه دستمزد طبقه کارگر را از جیب آن بیرون می کشد. و در سوی دیگر ماجرا، مستأجران، گروهبندی اجتماعی به مراتب وسیع تری را تشکیل می دهند که علیرغم تنوع در ساختارشان، اساسا به طبقه تحت استثمار این جامعه، به پرولتاریا، تعلق دارند. هیچ درجه از پیشرفت تکنولوژیک و بارآوری و افزایش ثروت اجتماعی در این واقعیت جامعه سرمایه داری از همان زمان آغازین آن تاکنون تغییری به وجود نیاورده است.
و بعد از این توصیف وضعیت است که مشرق نیوز به راه حل می پردازد و از زبان یکی از سازماند دهندگان اعتصاب اجاره می نویسد:
"ویور اظهار داشت:
لازم نیست ما یک اعتصاب اجاره راهاندازی کنیم تا بتوانیم بگوییم که میلیونها نفر از مردم نیویورک در تاریخ ۱ مه اجاره خود را پرداخت نخواهند کرد. " بنابراین درخواست برای پیوستن به اعتصاب اجاره، یک پرسش مهم پیش روی مستأجرانی قرار میدهد که توانایی مالی پرداخت اجاره خود را ندارند. ویور در ادامه گفت: "میخواهید در این مشکل تنها باشید؟ یا میخواهید به جنبشی از مردم بپیوندید که در شرایط مشابه قرار دارند و خواستار یک راهحل سیاسی عمیق و مؤثر هستند؟ اگر در کنار هم باشیم برای همه بهتر است. "
و سرانجام به عنوان نتیجه:
" اعتصاب اجاره فریادی است برای کرامت انسانی: همه ما حق داریم فارغ از رنگ پوست، وضعیت مالی یا فرهنگمان، یک خانه داشته باشیم. "
مشرق نیوز درست میگوید. دارد راه را نشان می دهد. اما فقط برای همسایه. از هر طرف نگاه کنیم برای همسایه. از طرف اعتصاب کنندگان مرغ همسایه غاز است. و از دید مالکان، مرگ خوب است اما برای همسایه.
دوربین مشرق نیوز بر آمریکا فوکوس کرده است. فوکوس این دوربین را به ایران برگردانیم، همان تصویر را در ایران می بینیم. میلیونها مستأجری که حتی پیش از بحران کرونا از پس پرداخت اجاره مسکن خود بر نمی آمدند و انبوهی از آنان ناچار به ترک خانه ها و آپارتمانهای درون شهری خویش و زندگی در حاشیه شهرها شده بودند. بحران کرونا این وضعیت را به مراتب تشدید کرده است. با این حال دوربین مشرق نیوز هنگام فوکوس روی ایران ناگهان تصویر دیگری ارائه می دهد. صحبتی از اجاره بهای منازل به میان نمی آید. در مقابل تا بخواهید از "پویشهای مردمی" و "پویش مهر" و امثالهم مالکان گزارش است که فداکاری و گذشتهای قهرمانانه مالکان، اعم از مالکان خصوصی تا ابر بنیادهایی از قبیل بنیاد مستضعفان را پوشش خبری می دهند. و البته مشرق نیوز اینجا دیگر تنها نیست. فارس نیوز و واحد مرکزی خبر و ایرنا و ایسنا و عصر ایران و باشگاه خبرنگاران جوان و پیر و زن و مرد، خلاصه کلام جمیع جماعت از هر سوی طبقه حاکمه در دادن پوشش خبری به این پویشهای "مهر" و عطوفت "رزمایشهای همدلی و احسان" شرکت دارند.
و در مورد مستأجرین خانه های خصوصی؟ به این گزارش از همان مشرق نیوز توجه کنید:
صاحبخانهای که اجاره بهای ۸ مستأجرش را بخشید +فیلم
مالک مجتمع مسکونی تجاری در شهر زرند استان کرمان، اجاره بهای اسفند ماه ۸ مستاجرش را بخشید.
به گزارش مشرق، رحمانی مالک مجتمع مسکونی تجاری در قالب چهار واحد مسکونی و چهار واحد تجاری به علت شیوع بیماری کرونا و عدم درآمد مستأجران خود در یک اقدام خداپسندانه و خیرخواهانه کرایه واحدهای مسکونی و تجاری خود را مورد بخشش قرار داد.
این مالک زرندی عنوان کرد: علاوه بر این تا سه ماه بعد از سال آینده هم هیچ افزایش کرایهای نخواهم داشت".
صاحبخانه ای در زرند کرمان اجاره بهای 8 واحد مسکونی خود را بخشید و به صدر گزارشات مشرق نیوز راه پیدا کرد. و البته نه فقط مشرق نیوز، بلکه همه نیوزهای دیگر از جمله فارس نیوز. شاید آقای رحمانی، مالک زرندی، نشان تقدیری نیز از رئیس جمهور دریافت کند.
اما عجیب است. چرا این دوربین هنگام فوکوس به ایران تصویر دیگری نشان می دهد؟ چرا از انبوه میلیونی مستأجرینی که قادر به پرداخت اجاره بها نیستند صحبتی نمی کند؟ قطعا در آمریکا هم، کشوری که در دوران معاصر پرچمدار سرمایه داری فیلانتروپیست - یا همان سرمایه داری خیرین و نیکوکاران – است، در گوشه ای از زرند تگزاس یا سرند میسوری سرمایه داری هم پیدا می شود که اجاره بهای ماه آوریل یا مه را به مستأجرینش بخشیده باشد. دوربین مشرق نیوز اما در آمریکا در جستجوی آن مالک و آگراندیسمان او نیست. در ایران به دنبال آن می گردد.
با این حال، این گزارش مشرق نیوز از اعتصاب اجاره است که حقیقت را بیان می کند و راه را نشان می دهد. مشرق نیوز خود اعتراف می کند که " اعتصاب اجاره فریادی است برای کرامت انسانی: همه ما حق داریم فارغ از رنگ پوست، وضعیت مالی یا فرهنگمان، یک خانه داشته باشیم. "
مستأجران، رهنمودی از این روشن تر؟ مشرق نیوز دارد راه را به شما نشان می دهد. همان راه را در پیش بگیرید. ما به مالکان نیکوکاری نیاز نداریم که اجاره یک ماه و دو ماه را ببخشند و با آن شوآف کنند. به مستأجرین جسوری نیاز داریم که پیشگام راه انداختن پویشی وسیع برای اعتصاب اجاره شوند.
13 اردیبهشت 99
3 مه 2020