یک توضیح: آنچه را که امروز در آمریکا می گذرد نه می توان در یک نوشته بیان کرد و نه حتی می توان با اختصاص تمام وقت نیرو به طور همه جانبه دنبال کرد. جامعه ای که برای مدت هفت دهه سرور و برای قریب سه دهه تنها حکمران جهان بود اکنون در حال شخم خوردن است. آن هم در همه ابعاد. یادداشتهای حاضر مشاهداتی اند که توجه به آنها می تواند به روشن تر شدن عمق تحول یاری برساند.
*********************
از پروازهای ب 52 در منطقه خلیج فارس و نشان دادن زور بازو به جمهوری اسلامی ایران آغاز کنیم.
جیسون دیاز از پرتال آنتی وار مقاله ای نوشت با عنوان "آمریکا در آستانه مراسم تحلیف پروازهای ب 52 را به مثابه «نمایشی از قدرت» در برابر ایران ادامه می دهد". مقاله در سایت زروهج بازنشر شد. زروهج هم پرتال مغشوشی است که شاخص اصلی آن خارج خط رسانه های اصلی بودن است. عطاری ای است که همه جور جنسی در آن پیدا می شود؛ از چپ آنتی امپریالیست تا راست ضد کمونیست. به همین نسبت در میان خوانندگان آن هم از کسانی که همین امروز می خواهند ایران را بمباران اتمی کنند تا کسانی که از هیچ چیز در دنیا بیشتر از صهیونیسم متنفر نیستند. خصومت با جمهوری اسلامی اما همواره در میان خوانندگان آن غالب بود.
این که مقاله چه می گوید مهم نیست. اما از کنار واکنش خوانندگان نمی توان گذشت. گویای خیلی چیزهاست. برخی از آنها را مرور کنیم:
نخستین کامنت زیر مقاله: "اگر شما مرد جوانی هستید و در فکر این هستید که به ارتش بپیوندید، به خاطر داشته باشید که برای چه باید بجنگید و دشمن واقعی شما کیست".
و در جواب: "سیاستمداران خودشان را پنهان می کنند. آنها فقط استارت جنگ را می زنند. برای چه خودشان باید بروند بجنگند. جنگیدن را برای فقرا می گذارند. خوکهای جنگی".
و البته کسانی هم در مخالفت اظهار نظر می کنند. اما گویا ارتش سایبری سپاه پاسداران در آنجا نیز حاضر باشد. اظهارنظرهای طرفدار جنگ و ضد ایران بیشترین رأی منفی را هم دریافت می کنند. این تازه است.
ادامه دهیم:
"آنها 3000 نفر از ما را در یازده سپتامبر کشتند و بعد ما را وارد جنگی کردند که ثروتشان را 1000 برابر بیشتر کرد در حالی که سربازان ما را به قتل می رسانند و ناقص العضو می کنند و از خانواده هایشان می گیرند. آنها بیشترین مردان با اراده جامعه ما را می گیرند و در جنگ شستشوی مغزی شان می دهند. آنها اقتصاد را در سال 2008 نابود کردند و ثروتی را که ما برای تولیدش قربانی داده بودیم و به سختی کار کرده بودیم از ما گرفتند. آنها در رسانه ها و با هالیوود به جنگ روانی شان ادامه می دهند. فکر بچه های ما را در مدرسه تخریب می کنند. به دروغ می گویند که تو میتوانی حتی جنسیت خودت را خودت تعیین کنی. آنها بیشتر آدمهای ضعیف و شکننده را با کووید به قتل رساندند. انتخابات ما را دزدیدند و میلیونها چیز دیگر. من فراموش نخواهم کرد که چه کسی اینها را انجام داد".
روشن است که این یک ترامپیست است. اما قابل توجه این است که حتی این ترامپیست در برابر خبر پرواز ب 52 و تهدید ایران فراموش می کند این همان ایرانی است که رئیس جمهور محبوبش آن را خطرناکترین دشمن معرفی می کرد. ادامه دهیم.
بعدی: "دشمن آنهائی اند که این هواپیماها را می فرستند، نه ایران".
بعدی: "ما باید این ب 52 ها را بالای سر شهردار شیکاگو و یا خانه دادستان کل بفرستیم تا بدانند بی احترامی آنان به حق شهروندان در بند 2 قانون اساسی راهی آمریکائی نیست".
بعدی به مضحکه بودن ماجرا پی برده است: "عجیب است که ما قبل از تعویض قدرت داریم قدرت نمائی می کنیم". کسی با او مخالفت می کند و کلی رأی مخالف می گیرد و با این پاسخ مواجه می شود که "حمله به ایران نه در خدمت به منافع کشور است و نه به جهان" و این کاربر است که موافقت دیگران را جلب می کند.
بعدی: "ایران در 200 سال اخیر هیچ جنگی را آغاز نکرده است. در این 200 سال آمریکا به طور متوسط در هر 22 ماه یک جنگ را شروع کرد".
بعدی: "این نشان می دهد که ما میتوانیم هواپیماهای 70 ساله را به پرواز در بیاوریم و 80 ساله ها را به عنوان نمایندگان کنگره و رئیس جمهور انتخاب کنیم".
بعدی به سادگی می پرسد: "این مدت زیادی است که ادامه دارد. چرا ایران دشمن ماست؟". و در جوابها یکی می گوید "برای این که کانادا را تشویق کرد به ما حمله کند". روشن است که حمله عراق به ایران را مد نظر دارد. و دیگری به سادگی جواب می دهد "برای این که اسرائیل اینطور گفته".
بعدی می نویسد: "دوست دارم کره شمالی درست بعد از تحلیف بایدن چند تا آزمایش موشکهای بالیستیکی انجام بده فقط برای عرض اندام".
بعدی با تمسخر به تحرکات جنگی بی خاصیت فرانسوی ها در خط دفاعی معروف ماژینو در جنگ جهانی اول اشاره می کند که با نخستین یورش آلمان ها از هم پاشید. می نویسد: "مثل فرانسوی ها که با عراده های توپی که اسبها می کشیدشان روی خط ماژینو بالا و پائین می رفتند".
بعدی که او هم یک ترامپیست است می نویسد: "چرا گلوبالیستها دچار اینچنین وسواس روانی برای آغاز یک جنگ با ایران هستند؟ هیچ کس غیر از بانکدارها، نخبگان سیاسی، درجه داران نظامی بالای درجه سرهنگی و آنهائی که در مراسم های باغ بوهمین شرکت می کنند چنین جنگی را نمی خواهد". باغ بوهمین Bohemian Grove در کالیفرنیا به یک کلوب جنتلمن ها تعلق دارد که اعضاء آن از میان الیت سیاسی و اقتصادی برگزیده می شوند.
بعدی می نویسد: "آنها این پروازها را ادامه می دهند و نزدیکتر هم می شوند نا ایران شلیک کند. بعد آنها توجیهی برای یک حمله هوائی انبوه را داشته باشند".
کاربری دیگر: "این فقط نمایشی از ناتوانی است".
و یکی می پرسد: "ب 52 ها نشان آمریکا را بر خود داشتند یا اسرائیل؟".
این روال عمومی حاکم بر کامنتهای کاربران است. روالی که همین 3 ماه پیش در همین پرتال قابل تصور نبود. با کامنتی از یک کاربر خاتمه دهیم:
"آزادی بدون محدودیت یک استبداد است. کاپیتالیسم تمرکز ثروت و انباشت منابع است و نهایتا به نابرابری و تقسیمات ناشی از آن در جامعه و در میان ملتهای جهان، به استثمارو هزار جنایت غیر انسانی و قساوت منجر می شود که در تمام دوران کولونیالیسم شاهدش بودیم. هیچکدام از ایده هائی که غرب ایجاد کرد درست نبودند و تماما شیطانی اند. نوع بشر اینطوری که هست برای اولین بار هر چه بیشتر به سمت نابودی سرازیر می شود".
اینها البته تنها بخشی از ایده هائی اند که در آمریکای امروز در حال ظهورند. یا بهتر بگوئیم، بیشتر به چشم می خورند. خروج ترامپ از قدرت مانع رشد این ایده ها نخواهد بود، به آنها دامن خواهد زد. دیگر حتی ترامپی هم نیست که بخشی از جامعه را با وعده کاذب خشک کردن باتلاق مسخ کند.
2 بهمن 1399
21 ژانویه 2021