جنگ داخلی از دهشتناک ترین انواع جنگهاست و جنگ داخلی در سوریه یکی از دهشتناک ترین جنگهای داخلی است. جنگی است مملو از کینه و نفرت و قسی القلب ترین انواع خشونت. اما در این خشونت عنان گسیخته، لحظاتی نیز هستند که تمام قساوتهای دیگر را تحت الشعاع قرار می دهند. لحظاتی که انواع "خلاقانه" اعدام داعش در مقابل آنان ناچیز به نظر میرسند. لحظاتی که جنونی را به نمایش می گذارند که بنیان هر گونه مناسبات انسانی را نابود می کند. لحظاتی که با هیچ منطق نظامی و حتی با هیچ منطق ارعاب و ترور نیز نمی توان توضیحشان داد. بیرون آوردن قلب سرباز به خاک افتادۀ سوری و خوردن آن در مقابل دوربین فیلمبرداری در سال 2013 یکی از این لحظات بود. قهرمان این "لحظۀ با شکوه انقلاب سوریه" از صفوف وحشی های داعش بر نمی خاست. او از "معارضین میانه رو" و از امیدهای "جهان آزاد" برای برقراری دمکراسی در سوریه بود. قتل عبداله عیسی، کودک 12 سالۀ فلسطینی نیز یکی از این لحظات افتخار آمیز "انقلاب سوریه برای دمکراسی" است.
عبداله عیسی 12 ساله بود. پدر عبداله از رزمندگان صفوف لشگر قدس در حمایت از دولت سوریه است. شورشیان میانه رو سوریه از گروه نورالدین زنکی، از گروههای متحد دولت آمریکا، رکن دمکراسی در جهان آزاد، روز 19 ژوئیه سر عبداله را از تن جدا کردند. عبداله هنگام "دستگیری در بیمارستان بود. او جنگجو نبود، کودک بیماری بود که هر ماه باید یک بار به بیمارستان منتقل می شد تا با سرم خون به وی تزریق شود. او از بیماری تالسمی رنج میبرد و خون وی از اکسیژن لازم برخوردار نبود. هنگام "دستگیری" در کمپ پناهندگان فلسطینی در جبهه ای از ناحیه حلب، به او سرم وصل بود.
گروه نورالدین زنکی که افتخار قتل این خطر بزرگ برای "انقلاب سوریه" به نام آنان ثبت شد، از گروههای میانه رو و مرتبط با عربستان سعودی و سازمان سیا است که به عنوان بخشی از ارتش آزاد سوریه عمل می کند و تجهیزات خویش را از دولت فخیمۀ آمریکا دریافت می کند. گروه مزبور نخست اعلام کرد که عبداله برای ارتش سوریه خبرچینی می کرده است. آنها سپس در بیانیه ای این اقدام را عملی فردی توصیف نموده و از واکنش "جامعۀ بین المللی" اظهار حیرت نموده اند.
مارک تونر، سخنگوی وزارت خارجۀ آمریکا، در کنفرانس مطبوعاتی در این باره مورد پرسش قرار گرفت.
سؤال: آیا چنین اتفاقی تأثیری بر حمایت آمریکا از این گروه ویژه و به طور کلی از ارتش آزاد سوریه خواهد داشت؟
تونر: خوب، من فکر می کنم اگر، آنطور که شما میگوئید، اگر ما بتوانیم اطمینان حاصل کنیم که این حقیقتا اتفاق افتاده است و این گروه در آن مشارکت داشته است، من فکر میکنم مطمئنا به مکثی منجر خواهد شد.
سؤال: مکثی خواهد بود؟
تونر: خوب، باعث مکثی در حمایت خواهد شد یا روشن است که هر گونه همکاری دیگری با این گروه
سؤال: به بیان دیگر اگر شما رضایت بدهید که این واقعا اتفاق افتاده است نوع معینی از عواقب به دنبال خواهد داشت؟
تونر: من نمی توانم، دوباره میگویم من نمی توانم بگویم چه عواقبی خواهد داشت، اما همانطور که گفتم مطمئنا یک مکث جدی در کار ما ایجاد خواهد کرد و معلوم است که ما به هر نوع نزدیکی و همکاری با این گروه در آینده دقت خواهیم کرد، اگر که صحت این اتهامات ثابت شود.
حقیقتا نیز چگونه می توان گروهی انقلابی را با چنین جزئیاتی از شمول کمکهای انساندوستانه دولت فخیمۀ آمریکا بر علیه دیکتاتور خون آشام دمشق محروم کرد؟ آن هم در حالتی که هنوز هیچ چیز ثابت نشده است. این که گروه نورالدین زنکی اعلام کرده است که عبداله خبرچین سپاه قدس بوده است برای دولت آمریکا که در وفاداری به اصل حقوقی "اصل بر برائت است، مگر آن که خلاف آن ثابت شود" شهرۀ عام و خاص است، دلیلی جدی به شمار نمی آید.
این سازی است که کارشناسان غربی نیز کوک می کنند. چارلز ریستر یکی از مهم ترین این کارشناسان و در شمار کسانی است که از آغاز انقلاب سوریه در مقابل کار مزد ناچیزی از دولت قطر و سایر دول شیخ نشین خلیج فارس قاطعانه به دفاع از آن برخاسته است.
ریستر در تویتر 19 ژوئیه: سر بریدن نورالدین زنکی 100% مشمئز کننده است. به همین سادگی. اما وقتی حامیان اسد ناگهان به دفاع از اخلاق می پردازند، این دیگر در ردۀ عوامفریبی است.
ریستر در تویتر 19 ژوئیه: و بله – علیرغم واقعۀ امروز – مقایسه این گروه با داعش و القاعده چرند است.
فقط در کوچه ها و خیابانهای سوریه جنگزده به دنبال هیولاهای دمکراسی نگردید. پیش از آن و بیش از آن، در هتلهای 5 ستاره و مراکز مدرن دولتی دمکراسی به دنبال آنان بگردید. و به روی چپی تف بیندازید که توجیه گر رذل این فجایع است.
و یک هشدار در پایان یادداشت. اگر تاب تحمل مشاهده دستاوردهای دمکراسی طلائی را ندارید، به تصاویر و کلیپهای زیر نگاه نکنید.
بهمن شفیق
31 تیر 95
21 ژوئیه 2016
منابع: